Huurder faalt met opschortingsrecht, ontruiming bekrachtigd in hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak stond centraal of huurder [appellant] terecht de huurbetalingen had opgeschort aan verhuurder VRF wegens onderhoudsgebreken aan een gehuurde bedrijfsruimte. Bij aanvang van de huur in juni 2024 waren al gebreken aanwezig, waaronder een ernstige lekkage en schimmelvorming als gevolg van bovengemiddelde vochtigheid. Deze gebreken hadden volgens [appellant] geleid tot aantasting van inventarisgoederen, een slechte uitstraling van de winkelruimte en verlies van klanten. De herstelwerkzaamheden werden pas in juli 2025 afgerond, ruim een jaar na aanvang van de huur. VRF had de gebreken weliswaar erkend, maar [appellant] stond haar toe de huur te blijven ontvangen totdat de rechter in kort geding de ontruiming toewees. De kantonrechter te Rotterdam had op 20 januari 2026 de ontruimingsvordering van VRF in kort geding toegewezen, waarbij het financiële belang van VRF als verhuurder zwaarder woog dan het belang van [appellant] bij behoud van de bedrijfsruimte. [appellant] ging in hoger beroep en voerde drie grieven aan: het bestaan van een opschortingsrecht, de onterechte toewijzing van de ontruiming, en de onterechte proceskostenveroordeling. Het Gerechtshof Den Haag oordeelt dat [appellant] na de feitelijke ontruiming weliswaar een rechtens te respecteren belang heeft bij toetsing van de veroordeling, maar dat zijn beroep op een opschortingsrecht naar voorlopig oordeel niet opgaat. De overwegingen worden in de beschikbare tekst slechts gedeeltelijk weergegeven, maar het hof bekrachtigt het vonnis van de kantonrechter volledig. [appellant] wordt tevens veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep, begroot op € 3.620,- te vermeerderen met wettelijke rente. De uitspraak benadrukt dat een huurder die stopt met betalen wegens gebreken een aanzienlijk procesrisico loopt, ook wanneer de gebreken feitelijk vaststaan.