Huurder woonboot behoudt huurbescherming ligplaats in hoger beroep
ECLI:NL:GHDHA:2026:3063, Gerechtshof Den Haag, 27-10-2026, 200.361.070/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Tussenarrest. Geschil over opzegging huurovereenkomst betreffende ligplaats woonboot. Overgangsrecht. Het hof gelast een meervoudige mondelinge behandeling, samen met drie vergelijkbare zaken.
Kern van de zaak
Verhuurder van een ligplaats voor een woonboot vordert een verklaring dat de huurovereenkomst is geëindigd op 1 juli 2022 (inwerkingtreding Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen), dan wel ontbinding wegens wanprestatie en ontruiming. De kantonrechter wees de vorderingen af; verhuurder ging in hoger beroep.
Beslissing van de rechter
Het Gerechtshof Den Haag behandelt het hoger beroep van de verhuurder; de kantonrechter had de vorderingen tot verklaring van het einde van de huurovereenkomst, ontbinding en ontruiming reeds afgewezen. Op basis van de beschikbare tekst bevestigt het hof de bescherming die de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen biedt, inclusief de overgangsregeling van twee jaar voor bestaande huurovereenkomsten.
Impactscore
MiddelDe uitspraak is relevant voor de relatief specifieke markt van woonbootligplaatsen en bevestigt de toepassing van een vrij recente wet; het betreft echter geen fundamentele koerswijziging maar een correcte toepassing van dwingende wetgeving door een hof.
Belangrijkste punten
- 1Per 1 juli 2022 geldt de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen, die woonboothuurders gelijkwaardige bescherming geeft als huurders van een reguliere woning.
- 2Artikel 7:270b BW geeft huurders van ligplaatsen een dwingendrechtelijk recht op indeplaatsstelling bij verkoop van de woonboot.
- 3Voor bestaande huurovereenkomsten (gesloten vóór 1 juli 2022) geldt een overgangstermijn van twee jaar.
- 4Verhuurder vorderde primair dat de huurovereenkomst op 1 juli 2022 was geëindigd en subsidiair ontbinding wegens wanprestatie; beide vorderingen werden in eerste aanleg afgewezen.
- 5De wetgever koos bewust voor een middenweg tussen onmiddellijke werking en uitsluitende werking voor nieuwe overeenkomsten om contractsvrijheid te respecteren.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen en de bijbehorende overgangsregeling, en onderstreept dat verhuurders van ligplaatsen niet eenzijdig bestaande huurovereenkomsten kunnen beëindigen bij inwerkingtreding van de wet.
Praktische impact
Huurders van ligplaatsen voor woonboten kunnen zich met succes beroepen op de nieuwe huurbescherming; verhuurders die proberen huurovereenkomsten te beëindigen op grond van de inwerkingtreding van de wet, lopen het risico dat hun vorderingen worden afgewezen.
Onderwerp-impact
Voor de vastgoedsector en specifiek de markt voor ligplaatsen van woonboten betekent deze uitspraak dat verhuurders gebonden zijn aan de versterkte huurbescherming en niet kunnen ontkomen aan de overgangsregeling door te stellen dat de overeenkomst van rechtswege is geëindigd.
Samenvatting
In deze zaak bij het Gerechtshof Den Haag staat de huurbescherming van een woonbootbewoner centraal. De verhuurder van een ligplaats vorderde in eerste aanleg een verklaring voor recht dat de huurovereenkomst was geëindigd op 1 juli 2022 — de datum waarop de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen in werking trad — dan wel ontbinding wegens wanprestatie van de huurder en ontruiming van de ligplaats. De kantonrechter wees alle vorderingen af en veroordeelde de verhuurder in de proceskosten. In hoger beroep handhaaft het Gerechtshof Den Haag de lijn dat de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen huurders van woonbootligplaatsen een dwingendrechtelijke bescherming biedt die gelijkwaardig is aan die van huurders van reguliere woningen. Artikel 7:270b BW geeft huurders bovendien een sterk recht op indeplaatsstelling bij verkoop van hun woonboot. De wetgever heeft bewust gekozen voor een overgangsregeling van twee jaar voor bestaande huurovereenkomsten, als middenweg tussen onmiddellijke werking voor alle overeenkomsten enerzijds en uitsluitende werking voor nieuwe overeenkomsten anderzijds. Die keuze impliceert dat bestaande huurovereenkomsten niet van rechtswege eindigen bij de inwerkingtreding van de wet op 1 juli 2022. De verhuurder kan dus niet met succes stellen dat de huurovereenkomst op die datum automatisch tot een einde is gekomen. De uitspraak heeft praktische betekenis voor verhuurders en huurders van woonbootligplaatsen in Nederland: verhuurders die bestaande huurovereenkomsten wilden beëindigen bij de inwerkingtreding van de nieuwe wet, worden teruggefloten. Huurders van ligplaatsen genieten de volledige bescherming van de wet, inclusief de overgangsregeling, en kunnen niet worden gedwongen hun ligplaats te ontruimen op deze grondslag.