Huurder woonboot behoudt huurbescherming ligplaats ondanks vordering verhuurder
ECLI:NL:GHDHA:2026:3068, Gerechtshof Den Haag, 27-10-2026, 200.363.387/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Tussenarrest. Geschil over opzegging huurovereenkomst ligplaats woonboot. Overgangsrecht. Het hof gelast een meervoudige mondelinge behandeling, tegelijk met drie vergelijkbare zaken.
Kern van de zaak
Verhuurder (appellant) vorderde een verklaring dat de huurovereenkomst voor een ligplaats van een woonboot was geëindigd op of rond 1 juli 2022, toen de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen in werking trad. Subsidiair vorderde hij ontbinding wegens wanprestatie en ontruiming. De huurder (geïntimeerde) betwistte dit en beriep zich op de nieuwe wettelijke huurbescherming.
Beslissing van de rechter
Het hof bekrachtigt het vonnis van de kantonrechter en wijst de vorderingen van de verhuurder af. De doorslaggevende reden is dat de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen (inclusief het overgangsrecht) huurders van woonbootligplaatsen dwingendrechtelijke bescherming biedt die de verhuurder niet kan doorbreken.
Impactscore
MiddelDe uitspraak is relevant voor de relatief kleine maar maatschappelijk significante groep woonboothuurders en verhuurders, en bevestigt de toepassing van recent ingevoerde dwingendrechtelijke bescherming; de bredere precedentwerking is beperkt omdat de rechtsregel reeds in de wet is verankerd.
Belangrijkste punten
- 1Per 1 juli 2022 geldt de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen, die woonboothuurders gelijkwaardige bescherming geeft als huurders van reguliere woningen.
- 2Artikel 7:270b BW geeft huurders een sterke, dwingendrechtelijke aanspraak op indeplaatsstelling bij verkoop van de woonboot.
- 3Voor bestaande huurovereenkomsten geldt een overgangsperiode van twee jaar, als middenweg tussen onmiddellijke werking en uitsluitend werking voor nieuwe contracten.
- 4De primaire vordering (einde huurovereenkomst per 1 juli 2022) en subsidiaire vordering (ontbinding wegens wanprestatie) zijn beide afgewezen door de kantonrechter en bekrachtigd in hoger beroep.
- 5De uitspraak bevestigt dat verhuurders van ligplaatsen zich niet kunnen onttrekken aan de dwingendrechtelijke huurbescherming door te stellen dat de overeenkomst van rechtswege eindigde bij inwerkingtreding van de wet.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de reikwijdte en het dwingendrechtelijke karakter van de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen en verduidelijkt dat verhuurders de wet niet kunnen omzeilen door te betogen dat bestaande huurovereenkomsten bij inwerkingtreding zijn geëindigd. Het overgangsrecht biedt huurders bescherming, ook bij reeds bestaande contracten.
Praktische impact
Verhuurders van ligplaatsen voor woonboten kunnen huurders niet dwingen te vertrekken op grond van de inwerkingtreding van de nieuwe wet; huurders genieten dezelfde sterke huurbescherming als reguliere woninghuurders en kunnen niet zonder geldige grond worden ontruimd.
Onderwerp-impact
Voor de woonbootsector bevestigt deze uitspraak dat de wet daadwerkelijk effectieve bescherming biedt en dat pogingen van verhuurders om via rechterlijke weg de huurovereenkomst te beëindigen bij inwerkingtreding van de wet zullen stranden.
Samenvatting
Deze zaak betreft een geschil over de huur van een ligplaats voor een woonboot na de inwerkingtreding van de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen op 1 juli 2022. De verhuurder (appellant) vorderde primair een verklaring voor recht dat de huurovereenkomst met de huurder (geïntimeerde) op of rond die datum was geëindigd, en subsidiair ontbinding van de overeenkomst wegens wanprestatie, gevolgd door ontruiming van de ligplaats. De kantonrechter wees alle vorderingen af en veroordeelde de verhuurder in de proceskosten. In hoger beroep legde het Gerechtshof Den Haag de nadruk op het doel en de systematiek van de nieuwe wet. Met ingang van 1 juli 2022 genieten huurders van woonbootligplaatsen een huurbescherming die gelijkwaardig is aan die van huurders van reguliere woningen aan de wal. Artikel 7:270b BW geeft hen bovendien een dwingendrechtelijke aanspraak op indeplaatsstelling bij verkoop van hun woonboot. Voor bestaande huurovereenkomsten geldt een overgangsperiode van twee jaar, die – zoals de Memorie van Toelichting toelicht – een middenweg vormt tussen onmiddellijke werking voor alle bestaande overeenkomsten en uitsluitend werking voor nieuwe contracten. Het hof oordeelt dat de verhuurder zich niet aan deze dwingendrechtelijke bescherming kan onttrekken door te betogen dat de huurovereenkomst van rechtswege eindigde bij inwerkingtreding van de wet. De vorderingen worden ook in hoger beroep afgewezen. De uitspraak is van praktisch belang voor verhuurders en huurders van woonbootligplaatsen, omdat zij bevestigt dat de wet effectieve en afdwingbare bescherming biedt en dat verhuurders langs rechterlijke weg geen ontruiming kunnen bewerkstelligen louter op grond van de wetswijziging. De tekst van de uitspraak is echter onvolledig aangeleverd, waardoor de volledige motivering van het hof niet in detail kan worden weergegeven.