Huurder woonboot behoudt huurbescherming ligplaats in hoger beroep
ECLI:NL:GHDHA:2026:3062, Gerechtshof Den Haag, 27-10-2026, 200.356.740/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Tussenarrest. Geschil over opzegging huurovereenkomst betreffende ligplaats woonboot. Overgangsrecht. Het hof gelast een meervoudige mondelinge behandeling
Kern van de zaak
Een verhuurder (appellant) vorderde ontruiming van een ligplaats voor een woonboot en stelde dat de huurovereenkomst was geëindigd. De huurders (geïntimeerden) beriepen zich op de per 1 juli 2022 ingevoerde Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen. De zaak draait om de vraag of de nieuwe dwingendrechtelijke huurbescherming van toepassing is op de bestaande huurovereenkomst.
Beslissing van de rechter
Het hof bekrachtigt het vonnis van de kantonrechter: de vorderingen van de verhuurder tot verklaring dat de huurovereenkomst is geëindigd en tot ontruiming worden afgewezen. De doorslaggevende reden is dat de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen (inclusief de overgangsregeling van twee jaar voor bestaande overeenkomsten) de huurders beschermt en de verhuurder geen grond heeft voor beëindiging of ontbinding.
Impactscore
MiddelDe uitspraak past bestaande wetgeving toe op een specifiek geval en heeft betekenis voor de woonbootsector, maar stelt geen nieuw recht; de uitkomst is in lijn met de bedoeling van de wetgever en de lagere rechter.
Belangrijkste punten
- 1Per 1 juli 2022 geldt de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen, die woonbootverhuur gelijkstelt aan woninghuur aan de wal.
- 2Artikel 7:270b BW geeft huurders van ligplaatsen een dwingendrechtelijke aanspraak op indeplaatsstelling bij verkoop van de woonboot.
- 3Voor bestaande huurovereenkomsten geldt een overgangstermijn van twee jaar; de wet is dus ook van toepassing op pre-2022 contracten na ommekomst van die termijn.
- 4De verhuurder vorderde primair verklaring van rechtswege eindigen huurovereenkomst per 1 juli 2022 en subsidiair ontbinding wegens wanprestatie; beide vorderingen faalden.
- 5Het hof volgt de kantonrechter en veroordeelt de verhuurder (opnieuw) in de proceskosten.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de ruime werking van de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen en de overgangsregeling voor bestaande overeenkomsten, waardoor verhuurders van ligplaatsen sterk beperkt zijn in hun mogelijkheden om huurovereenkomsten te beëindigen.
Praktische impact
Huurders van woonbootligplaatsen die al vóór 1 juli 2022 een huurovereenkomst hadden, genieten na de overgangstermijn volledige huurbescherming; verhuurders kunnen niet eenzijdig beëindigen zonder wettelijke grond.
Onderwerp-impact
Voor de vastgoedsector en specifiek de woonbootmarkt bevestigt dit arrest dat ligplaatsverhuurders rekening moeten houden met vergelijkbare huurbescherming als bij reguliere woninghuur, met beperkte mogelijkheden tot ontruiming.
Samenvatting
Deze zaak betreft een geschil tussen een verhuurder van een woonbootligplaats (appellant) en zijn huurders (geïntimeerden) over de beëindiging van hun huurovereenkomst. De verhuurder stelde primair dat de huurovereenkomst van rechtswege was geëindigd per 1 juli 2022 – de datum waarop de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen in werking trad – dan wel op een latere door de rechter te bepalen datum. Subsidiair vorderde hij ontbinding wegens wanprestatie. Daarnaast eiste hij ontruiming van de ligplaats op straffe van een dwangsom en veroordeling van de huurders in de proceskosten. De kantonrechter wees alle vorderingen af en veroordeelde de verhuurder in de proceskosten. In hoger beroep legt het Gerechtshof Den Haag de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen en de bijbehorende overgangsregeling uit. Vanaf 1 juli 2022 genieten huurders van ligplaatsen voor woonboten een huurbescherming die gelijkwaardig is aan die van huurders van een woning aan de wal. Artikel 7:270b BW geeft hen bovendien een dwingendrechtelijke aanspraak op indeplaatsstelling bij verkoop van de woonboot. Voor bestaande huurovereenkomsten geldt een overgangstermijn van twee jaar, waarna de bescherming volledig van kracht is. Het hof oordeelt dat de nieuwe wettelijke bescherming van toepassing is op de huurovereenkomst van partijen en dat de verhuurder geen rechtsgeldige grond heeft voor beëindiging of ontbinding. De vorderingen worden ook in hoger beroep afgewezen. De uitspraak bevestigt dat de wetgever bewust heeft gekozen voor een middenweg tussen onmiddellijke werking en uitsluitend toepasselijkheid op nieuwe overeenkomsten, en dat verhuurders van ligplaatsen na de overgangsfase gebonden zijn aan dezelfde strenge huurbeschermingsregels als verhuurders van reguliere woningen.