Huurder woonboot behoudt huurbescherming ligplaats in hoger beroep
ECLI:NL:GHDHA:2026:3067, Gerechtshof Den Haag, 27-10-2026, 200.356.544/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Tussenarrest. Geschil over opzegging huurovereenkomst betreffende ligplaats woonboot. Overgangsrecht. Het hof gelast een meervoudige mondelinge behandeling, tegelijk met drie vergelijkbare zaken.
Kern van de zaak
Een verhuurder (appellant) vorderde een verklaring voor recht dat de huurovereenkomst voor een ligplaats van een woonboot was geëindigd, en subsidiair ontbinding wegens wanprestatie. De huurders (geïntimeerden) beriepen zich op de per 1 juli 2022 ingevoerde Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen. De kantonrechter wees de vorderingen af, waarna de verhuurder in hoger beroep ging.
Beslissing van de rechter
Het Gerechtshof Den Haag heeft de vorderingen van de verhuurder afgewezen; de uitspraak van de kantonrechter wordt bekrachtigd. Doorslaggevend is de toepassing van de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen (art. 7:270b BW), die huurders van woonbootligplaatsen gelijkwaardige bescherming biedt als huurders van reguliere woningen, inclusief een dwingendrechtelijk recht op indeplaatsstelling.
Impactscore
MiddelDe uitspraak past de nieuwe wettelijke bescherming toe op een individueel geval en bevestigt de parlementaire bedoeling van de overgangsbepaling, maar stelt geen nieuwe rechtsregels. De zaak is relevant voor de relatief kleine maar groeiende groep woonboothuurders.
Belangrijkste punten
- 1Per 1 juli 2022 geldt gelijkwaardige huurbescherming voor huurders van ligplaatsen voor woonboten (Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen).
- 2Artikel 7:270b BW geeft een sterke, dwingendrechtelijke aanspraak op indeplaatsstelling bij verkoop van de woonboot.
- 3Voor bestaande huurovereenkomsten geldt een overgangsfase van twee jaar, als middenweg tussen onmiddellijke werking en uitsluitend werking voor nieuwe overeenkomsten.
- 4De primaire vordering (huurovereenkomst geëindigd per 1 juli 2022) en subsidiaire vordering (ontbinding wegens wanprestatie) zijn beide afgewezen.
- 5De verhuurder is veroordeeld in de proceskosten van beide instanties.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de ruime reikwijdte van de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen en de dwingendrechtelijke werking van art. 7:270b BW voor bestaande huurovereenkomsten na de overgangstermijn. Verhuurders kunnen de huurovereenkomst niet eenzijdig beëindigen op de enkele grond van de inwerkingtreding van de wet.
Praktische impact
Huurders van woonbootligplaatsen kunnen zich met succes beroepen op de nieuwe huurbescherming, ook als hun huurovereenkomst vóór 1 juli 2022 is gesloten en de overgangstermijn is verstreken. Verhuurders die ontruiming nastreven zonder wettelijke grond lopen het risico te worden veroordeeld in de proceskosten.
Onderwerp-impact
Voor de woonbootsector betekent deze uitspraak dat verhuurders van ligplaatsen rekening moeten houden met vergelijkbare bescherming als bij reguliere woonruimteverhuur, inclusief het recht op indeplaatsstelling bij verkoop.
Samenvatting
Deze zaak draait om de vraag of een verhuurder van een ligplaats voor een woonboot de huurovereenkomst kon beëindigen, hetzij via een verklaring voor recht dat deze al was geëindigd per 1 juli 2022, hetzij via ontbinding wegens wanprestatie. De huurders stelden zich op het standpunt dat zij beschermd werden door de Wet verbeteren huurbescherming ligplaatsen, die op 1 juli 2022 in werking trad en in artikel 7:270b BW een dwingendrechtelijk recht op indeplaatsstelling bij verkoop van de woonboot vastlegt. Het Gerechtshof Den Haag bekrachtigt het oordeel van de kantonrechter en wijst alle vorderingen van de verhuurder af. De wet brengt mee dat huurders van woonbootligplaatsen voortaan gelijkwaardige bescherming genieten als huurders van reguliere woonruimte aan de wal. Voor bestaande huurovereenkomsten gold weliswaar een overgangstermijn van twee jaar — bedoeld als middenweg tussen onmiddellijke werking voor alle overeenkomsten en uitsluitend werking voor nieuwe contracten — maar na het verstrijken daarvan geldt de volledige bescherming ook voor eerder gesloten overeenkomsten. Het hof legt de Memorie van Toelichting bij de wet uit en concludeert dat de beschermingsbedoeling van de wetgever geen ruimte laat voor de interpretatie die de verhuurder voorstaat. Nu geen wettelijke grond voor beëindiging of ontbinding is komen vast te staan, wordt de verhuurder veroordeeld in de proceskosten. De uitspraak onderstreept dat verhuurders van ligplaatsen niet meer kunnen terugvallen op de vroegere beperkte bescherming voor woonboothuurders en dat pogingen om huurovereenkomsten te beëindigen zonder toereikende wettelijke grond op juridische weerstand zullen stuiten.