Dexia-effectenlease vernietigd ondanks verjaringsberoep echtgenote

Samenvatting

In deze zaak staat centraal of de echtgenote van een afnemer van Dexia-effectenleaseovereenkomsten haar vernietigingsbevoegdheid op grond van artikel 1:89 BW tijdig heeft ingeroepen, of dat de rechtsvordering daartoe was verjaard. De afnemer had meerdere effectenleaseovereenkomsten gesloten met Dexia, zonder dat zijn echtgenote daarvoor schriftelijke toestemming had gegeven, zoals vereist door artikel 1:88 lid 1 aanhef en onder d BW. Afnemer en echtgenote hadden eerder tijdig een opt-out verklaring uitgebracht ten aanzien van de door het Gerechtshof Amsterdam in 2007 verbindend verklaarde WCAM-overeenkomst, zodat zij niet door die collectieve schikking gebonden zijn. De echtgenote stuurde vervolgens een vernietigingsbrief aan Dexia. Dexia verweerde zich in hoger beroep onder meer met het standpunt dat de rechtsvordering tot vernietiging was verjaard. Het hof stelt vast dat de effectenleaseovereenkomsten moeten worden gekwalificeerd als overeenkomsten van koop op afbetaling (huurkoop) in de zin van artikel 1:88 BW, zodat de echtgenote in beginsel het recht heeft de overeenkomsten te vernietigen. De toepasselijke verjaringstermijn bedraagt op grond van artikel 3:52 lid 1 aanhef en onder d BW drie jaar, te rekenen vanaf een in de volledige uitspraak nader te omschrijven moment. Het hof verwerpt het verjaringsverweer van Dexia en bekrachtigt het vonnis van de kantonrechter, die voor recht had verklaard dat de effectenleaseovereenkomsten zijn vernietigd en Dexia had veroordeeld tot betaling van het verschuldigde bedrag, de wettelijke rente en de proceskosten. De uitspraak bevestigt de vaste lijn in Dexia-jurisprudentie en biedt echtgenoten die tijdig hebben gehandeld een effectief rechtsmiddel tegen effectenleaseproducten die zonder hun toestemming zijn afgesloten. Omdat de beschikbare tekst onvolledig is, is enige onzekerheid over de volledige motivering gepast.