Huurachterstand rechtvaardigt ontbinding ondanks latere betaling
ECLI:NL:GHAMS:2026:2331, Gerechtshof Amsterdam, 11-08-2026, 200.347.706
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Huurrecht woonruimte. Art 6:265 BW: beroep van huurder op “tenzij” bepaling gegrond. Tekortkomingen rechtvaardigen wel een voorwaardelijke ontbinding van huurovereenkomst.
Kern van de zaak
Huurder [appellant] liep een huurachterstand op van ruim €8.000 over een lange periode vanaf maart 2022. Verhuurder Libra vorderde ontbinding van de huurovereenkomst. Huurder betwistte de ontbinding na het alsnog inlopen van de achterstand.
Beslissing van de rechter
Het hof wijst het beroep van de huurder af en bekrachtigt vermoedelijk het vonnis in eerste aanleg dat de ontbinding toewees. Doorslaggevend is dat het inlopen van de huurschuld na het vonnis de eerdere toerekenbare tekortkomingen niet ongedaan maakt, nu nakoming over die periode niet meer mogelijk is.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen bestaande en breed gedragen jurisprudentie over huurontbinding en heeft geen rechtsgebiedverbredende betekenis; de toepassing is casuïstisch en bevestigend van aard.
Belangrijkste punten
- 1Een aanmerkelijke huurachterstand (€8.015,87) over een langere periode (vanaf maart 2022) levert een toerekenbare tekortkoming op die ontbinding rechtvaardigt.
- 2Het nadien inlopen van de huurachterstand maakt de tekortkoming uit het verleden niet ongedaan; nakoming over de achterstallige periode is niet meer mogelijk.
- 3Voortdurende betalingsproblemen (te late betaling januari-mei 2026) versterken het oordeel dat geen sprake is van structureel herstel.
- 4Persoonlijke omstandigheden van de huurder worden meegewogen maar wegen onvoldoende op tegen de ernst en duur van de tekortkomingen.
- 5Er zijn aanwijzingen van niet-toegestane onderhuur of illegale bewoning door een derde, wat de positie van de huurder verder verzwakt.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt vaste jurisprudentie dat bij huurontbinding het herstel van de tekortkoming na vonnis geen bevrijdende werking heeft voor de reeds intredende verzuim- en ontbindingsgevolgen. Dit beperkt de mogelijkheid voor huurders om ontbinding te voorkomen door last-minute betaling.
Praktische impact
Huurders die een langdurige achterstand laten ontstaan, kunnen de ontbinding van de huurovereenkomst niet afwenden door de schuld alsnog in te lopen nadat de rechter al heeft beslist; tijdige betaling blijft essentieel.
Onderwerp-impact
Voor de sociale en private huursector onderstreept dit arrest dat verhuurders bij structurele wanbetaling rechtsbescherming genieten, ook als de huurder vlak voor of na de uitspraak betaalt.
Samenvatting
In deze hoger beroepszaak bij het Gerechtshof Amsterdam staat de vraag centraal of de tekortkomingen van huurder [appellant] in de nakoming van haar huurbetalingsverplichtingen de ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigen. Tussen partijen is niet in geschil dat [appellant] vanaf maart 2022 een aanzienlijke huurachterstand heeft laten oplopen, oplopend tot circa €8.015,87 in juni 2024. Na het vonnis in eerste aanleg heeft [appellant] deze achterstand alsnog volledig voldaan, zodat ten tijde van de mondelinge behandeling in hoger beroep geen openstaande schuld meer bestond. Desondanks heeft [appellant] de huurpenningen over de maanden januari tot en met mei 2026 te laat betaald, wat door verhuurder Libra onbetwist is gesteld. [appellant] betoogde in hoger beroep dat het inlopen van de huurachterstand de tekortkoming opheft en dat ontbinding daarmee niet langer gerechtvaardigd is. Het hof verwerpt dit betoog. Kern van het oordeel is dat het inlopen van de schuld de tekortkomingen uit het verleden niet ongedaan maakt: nakoming over de achterstallige periode is juridisch niet meer mogelijk. Doordat [appellant] gedurende een langere periode structureel in verzuim verkeerde, is zij toerekenbaar tekortgeschoten in haar verplichtingen uit de huurovereenkomst. Die historische tekortkomingen behouden hun rechtsgevolgen, ongeacht latere betaling. Darnaast constateert het hof aanwijzingen dat de woning (deels) door een derde werd bewoond die niet de huurder zelf is, gebaseerd op verklaringen van buren, een huisbezoek van Libra en onderzoek door een recherchebureau. Dit versterkt de positie van de verhuurder. De persoonlijke omstandigheden van [appellant] worden erkend maar wegen niet op tegen de ernst en duur van de wanprestatie. Het hof bekrachtigt daarmee de ontbinding van de huurovereenkomst.