Dexia-zaak terugverwezen voor reactie op opt-outverklaring

Samenvatting

In deze hoger-beroepsprocedure staat centraal of een particuliere belegger ([geïntimeerde]) een geldige opt-outverklaring heeft ingediend waarmee hij zich aan de collectieve Duisenbergregeling heeft onttrokken om zo een individuele schadeclaim tegen Dexia in te kunnen stellen. De kantonrechter had in eerste aanleg de vorderingen van [geïntimeerde] — kort gezegd: een verklaring voor recht dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld en veroordeling tot schadevergoeding — toegewezen en de tegenvordering van Dexia afgewezen. Dexia ging in hoger beroep en voerde als primair verweer aan dat [geïntimeerde] geen geldige opt-outverklaring heeft ingediend en derhalve gebonden is aan de Duisenbergregeling, zodat de individuele vordering niet-ontvankelijk dan wel ongegrond is. [geïntimeerde] betwistte dit gemotiveerd en legde bij memorie van antwoord nieuwe producties over ter onderbouwing van de geldigheid van de opt-outverklaring. Het Gerechtshof Den Haag stelt vast dat Dexia nog niet in de gelegenheid is geweest te reageren op die nieuwe producties en de daarmee samenhangende ontvankelijkheidsverweren. Op grond van het beginsel van hoor en wederhoor is het hof van oordeel dat Dexia die gelegenheid alsnog moet krijgen. Het hof verwijst de zaak daarom naar de rol van 29 september 2026 voor een akte aan de zijde van Dexia en houdt iedere verdere beslissing aan. Er is dus nog geen inhoudelijk oordeel over de aansprakelijkheid van Dexia of de geldigheid van de opt-outverklaring. De uitspraak is puur procedureel van aard en benadrukt dat het recht op hoor en wederhoor ook in hoger beroep onverkort geldt wanneer een partij nieuwe stukken in het geding brengt.