Hof Amsterdam wijst vernietiging arbitraal vonnis RvA af

Samenvatting

In deze procedure vorderde appellant bij het Gerechtshof Amsterdam de vernietiging van een arbitraal vonnis dat in hoger beroep was gewezen door de Raad van Arbitrage voor de Bouw (RvA). Appellant legde aan haar vordering drie vernietigingsgronden ten grondslag zoals bedoeld in artikel 1065 lid 1 Rv: (c) schending van de opdracht door de RvA, (d) het ontbreken van een deugdelijke motivering van het vonnis, en (e) strijd met de openbare orde vanwege de wijze waarop het vonnis tot stand is gekomen. Geïntimeerde betwistte alle gronden. Het hof stelde voorop dat de vernietigingsprocedure geen verkapte beroepsprocedure is. Voor motiveringsklachten geldt een terughoudende toets: vernietiging is slechts aan de orde indien enige motivering volledig ontbreekt, de motivering zo gebrekkig is dat zij niet als steekhoudend kan worden beschouwd, of de RvA essentiële stellingen niet heeft behandeld. Eenzelfde terughoudendheid hanteert het hof bij de opdrachtschendingsgrond. Uitsluitend de openbare-ordegrond wordt volledig getoetst, gelet op het fundamentele karakter daarvan. Na inhoudelijke beoordeling van alle aangevoerde gronden concludeert het hof dat geen van de vernietigingsgronden slaagt. De vorderingen tot vernietiging worden afgewezen en appellant wordt veroordeeld in de proceskosten. De uitspraak bevestigt daarmee de in de Nederlandse arbitragepraktijk breed erkende lijn dat arbitrale vonnissen een hoge mate van bescherming genieten tegen rechterlijke heroverweging, en dat de lat voor vernietiging – zeker op het gebied van motivering en opdrachtuitvoering – zeer hoog ligt. Voor de bouwpraktijk, waar de RvA een centrale rol vervult, onderstreept dit arrest opnieuw dat het aanvechten van RvA-vonnissen via de vernietigingsprocedure zelden kans van slagen heeft.