Huurverdeling tussen medehuurders: helft of twee-zevende?
ECLI:NL:GHAMS:2026:3013, Gerechtshof Amsterdam, 20-10-2026, 200.360.439
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Huur bedrijfsruimte. Partijen hebben in het verleden samengewerkt in een door hen gehuurde bedrijfsruimte. Op een gegeven moment heeft is een van de huursters vertrokken. In een andere procedure (de hoofdprocedure) zijn zij hoofdelijk tot betaling van achterstallige huur veroordeeld. In deze procedure (de vrijwaringsprocedure) strijden partijen erover in welke verhouding zij aan de huur moeten bijdragen en tot welke datum de vertrokken huurster verplicht is bij te dragen. Het hof komt tot het oordeel dat partijen een van de 50/50-verdeling afwijkende afspraak hebben gemaakt ten gunste van de vertrokken huurster, maar dat die huurster wel na haar vertrek moest blijven bijdragen, tot het einde van de contractuele huurperiode. Het hof gelast een aktewisseling omdat onduidelijk is gebleven wie welk deel van de relevante huurachterstand heeft voldaan. Wetsartikelen: 6:248 BW
Kern van de zaak
Appellant en geïntimeerde deelden een huurwoning en zijn in conflict geraakt over de verdeling van de huurlasten. Appellant stelt dat geïntimeerde de helft van de huur moest betalen, geïntimeerde meent slechts 2/7 verschuldigd te zijn over een beperkte periode. Appellant vordert in hoger beroep € 56.700 wegens te weinig betaalde huur.
Beslissing van de rechter
Het hof wijst het bezwaar tegen de eiswijziging in hoger beroep af en staat de gewijzigde eis toe. De doorslaggevende reden is dat de kern van het geschil (verdeling van de huurlast) al in eerste aanleg aan de orde was en de wijziging slechts een verduidelijking en actualisering betreft; een definitieve inhoudelijke beslissing over de hoofdvordering blijkt nog niet uit het beschikbare tekstfragment.
Impactscore
LaagHet betreft een individueel huurgeschil tussen twee particulieren over een beperkt geldbedrag; de procesrechtelijke overwegingen over eiswijziging zijn weinig vernieuwend en de inhoudelijke beslissing ontbreekt in het fragment.
Belangrijkste punten
- 1Kern van het geschil betreft de verdeelsleutel van de huur: 1/2 versus 2/7 en de periode waarover dit geldt
- 2Appellant vordert primair € 56.700 wegens onvoldoende huurbetalingen door geïntimeerde tot 31 augustus 2023
- 3Subsidiair stelt appellant dat geïntimeerde ook minder dan haar 2/7-aandeel heeft voldaan
- 4Hof staat eiswijziging in hoger beroep toe: geen strijd met goede procesorde nu de rechtsvraag al eerder speelde
- 5Tekst is onvolledig; de inhoudelijke beoordeling van de hoofdvordering is niet weergegeven
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de ruime toelaatbaarheid van eiswijziging in hoger beroep bij de eerste memorie, mits de kern van het geschil ongewijzigd blijft en de wederpartij geen instantie verliest. Dit sluit aan bij vaste procesrechtelijke praktijk.
Praktische impact
Voor medehuurders betekent dit dat onderlinge afspraken over huurverdeling schriftelijk vastgelegd dienen te worden; onduidelijkheid leidt tot langdurige en kostbare gerechtelijke procedures over de exacte verdeling van huurlasten.
Onderwerp-impact
In huurrechtelijke verhoudingen tussen medehuurders onderling benadrukt deze zaak het belang van duidelijke afspraken over de interne kostenverdeling, bij gebreke waarvan rechters de feitelijke omstandigheden moeten reconstrueren.
Samenvatting
In deze civiele appelprocedure bij het Gerechtshof Amsterdam staan twee voormalige medehuurders tegenover elkaar in een conflict over de onderlinge verdeling van huurbetalingen. Appellant stelt dat partijen hadden afgesproken dat geïntimeerde de helft van de maandelijkse huur aan de verhuurder zou bijdragen, terwijl geïntimeerde volhoudt slechts gehouden te zijn tot betaling van 2/7 van de huursom over een beperkte periode tot 1 november 2021. De rechtbank had in eerste aanleg geoordeeld dat de afspraak een 2/7-5/7-verdeling inhield, waarbij geïntimeerde € 1.000 per maand zou betalen en appellant de rest. Appellant heeft hiertegen twee grieven gericht en in hoger beroep haar eis gewijzigd: primair vordert zij € 56.700 wegens een tekortschietende bijdrage aan de huur tot 31 augustus 2023 op basis van een 50/50-verdeling, subsidiair geldt dat geïntimeerde ook minder heeft betaald dan haar 2/7-aandeel over diezelfde periode. Het hof behandelt eerst de toelaatbaarheid van deze eiswijziging en wijst het bezwaar van geïntimeerde daartegen af. Daartoe overweegt het hof dat een eisende partij in beginsel vrij is haar eis te wijzigen bij haar eerste memorie in hoger beroep, dat de kern van het geschil — de omvang en duur van de huurverdeling — al volledig in eerste aanleg aan bod is gekomen, en dat de wijziging slechts een correctie en actualisering betreft nu de vordering jegens een derde inmiddels is voldaan. Geïntimeerde verliest door de eiswijziging geen processuele instantie. Het beschikbare tekstfragment eindigt vóór de inhoudelijke beoordeling van de hoofdvordering, waardoor de uiteindelijke uitkomst op basis van dit stuk niet volledig kan worden vastgesteld.