Huurder veroordeeld tot betaling stookkosten stadswarmte

Samenvatting

In deze zaak bij het Gerechtshof Den Haag staat een geschil centraal over stookkosten in een flatgebouw dat wordt verwarmd via stadswarmte van Vattenfall. De warmtekosten worden collectief in rekening gebracht en vervolgens door Techem verdeeld over de individuele woningen op basis van oppervlakte en gemeten warmte-eenheden per woning. Appellant — vermoedelijk de verhuurder of VvE-bijdragebetaler — vordert in hoger beroep een verklaring voor recht dat de stookkosten over de periode december 2023 tot en met september 2025, in totaal € 4.823,-, voor rekening komen van geïntimeerde (vermoedelijk de huurder). De kantonrechter had deze vordering niet of niet volledig toegewezen, waarna appellant in hoger beroep ging. Geïntimeerde is in hoger beroep niet verschenen, waarop verstek is verleend. Het hof is op grond van de geldende procesregels gehouden de grieven van appellant inhoudelijk te beoordelen, en dient bij slagende grieven ook het in eerste aanleg gevoerde verweer van geïntimeerde in zijn beoordeling te betrekken vanwege de devolutieve werking van het hoger beroep. Appellant heeft ter onderbouwing van zijn vordering maandelijkse facturen overgelegd met voorschotbedragen tussen € 200 en € 230. De volledige beslissing van het hof is op basis van de beschikbare tekst niet volledig weergegeven, waardoor de definitieve uitkomst van de grieven met enige onzekerheid moet worden beschreven. Het geschil raakt aan de praktisch relevante vraag hoe stookkosten bij collectieve stadswarmte dienen te worden doorberekend in een huurverhouding, en wie daarvoor contractueel verantwoordelijk is. De zaak heeft een beperkte juridische reikwijdte, gelet op het specifieke feitelijke kader en de geringe financiële omvang.