Huurder hoeft uitbouw niet te verwijderen in hoger beroep
ECLI:NL:GHAMS:2026:3012, Gerechtshof Amsterdam, 13-10-2026, 200.350.384
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Verbintenissenrecht; huurrecht; is huurder aansprakelijk voor waterschade aan het gehuurde?
Kern van de zaak
Een verhuurder vorderde van zijn huurder de verwijdering van een door de huurder gebouwde uitbouw, betaling van herstelkosten (€ 40.173,52) en diverse andere vorderingen. De huurder stelde op zijn beurt recht te hebben op coronakorting op de huur en terugbetaling van teveel betaalde huur. De zaak werd in hoger beroep voorgelegd aan het Gerechtshof Amsterdam.
Beslissing van de rechter
Het hof heeft in hoger beroep geoordeeld dat de huurder de uitbouw niet hoeft te verwijderen; de vordering van de verhuurder op dit punt is afgewezen. Over de overige geschilpunten (herstelkosten, gevolgschade, terugbetaling te veel betaalde huur en coronakorting) ontbreekt de volledige tekst van het arrest, waardoor de uitkomsten daarvan niet met zekerheid kunnen worden vastgesteld.
Impactscore
LaagHet betreft een feitelijk geschil tussen twee private partijen over een specifieke huurrelatie zonder richtinggevende rechtsvraag; de beschikbare tekst is bovendien onvolledig, wat de beoordeling van de volledige impact bemoeilijkt.
Belangrijkste punten
- 1In hoger beroep staat vast dat de verhuurder door natrekking eigenaar is geworden van de uitbouw, gebouwd op zijn grond; dit punt is niet langer betwist.
- 2De veroordeling van de huurder tot betaling van € 3.542,79 aan huurachterstand is evenmin meer in geschil.
- 3De vordering tot verwijdering van de uitbouw was gebaseerd op artikel 25 van de huurovereenkomst, artikel 7:213 BW (goed huurderschap) en subsidiair op onrechtmatige daad (artikel 6:162 BW jo. 3:296 BW).
- 4Het hof heeft de verwijderingsvordering afgewezen; de huurder hoeft de uitbouw niet te verwijderen.
- 5Vijf afzonderlijke geschilpunten lagen voor, waaronder herstelkosten, gevolgschade, huurteruggave en coronakorting; de uitkomst van deze punten is op basis van de beschikbare tekst onzeker.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een verhuurder zich niet automatisch met succes kan beroepen op contractuele terugplaatsingsverplichtingen of onrechtmatige daad om verwijdering van een door natrekking eigendom geworden uitbouw af te dwingen. De precieze juridische motivering voor afwijzing van de verwijderingsvordering is op basis van de beschikbare tekst niet volledig te beoordelen.
Praktische impact
Voor de huurder betekent de uitspraak dat hij de uitbouw mag laten staan, wat grote praktische en financiële voordelen oplevert. Voor de verhuurder is dit een tegenvaller: ondanks eigendomsverkrijging door natrekking kan hij de huurder niet dwingen tot verwijdering.
Onderwerp-impact
In huurrechtelijke verhoudingen benadrukt deze zaak de spanning tussen eigendomsrecht van de verhuurder (natrekking) en de positie van de huurder bij bouwkundige aanpassingen aan het gehuurde, met name rondom de reikwijdte van terugplaatsingsverplichtingen.
Samenvatting
In deze hoger beroepszaak bij het Gerechtshof Amsterdam stonden de verhuurder en huurder tegenover elkaar in een veelzijdig geschil rondom een door de huurder gerealiseerde uitbouw aan het gehuurde pand. Vaststaat dat de verhuurder door natrekking eigenaar is geworden van de uitbouw, nu deze is gebouwd op grond die hem toebehoort. Dit eigendomsoordeel van de kantonrechter bleef in hoger beroep onbestreden. Evenmin was nog in geschil dat de huurder € 3.542,79 aan huurachterstand verschuldigd was. Het debat in hoger beroep concentreerde zich op vijf punten: (i) de verplichting van de huurder tot verwijdering van de uitbouw, (ii) de aansprakelijkheid van de huurder voor herstelkosten van € 40.173,52, (iii) een eventuele verplichting van de verhuurder tot vergoeding van gevolgschade aan de huurder, (iv) de omvang van de terugbetaling van teveel betaalde huur, en (v) het recht van de huurder op coronakorting. De verhuurder baseerde de verwijderingsvordering primair op een contractuele bepaling (artikel 25 van de huurovereenkomst) en het wettelijke vereiste van goed huurderschap (artikel 7:213 BW), en subsidiair op onrechtmatige daad wegens inbreuk op zijn eigendomsrecht (artikel 6:162 BW jo. 3:296 BW). Het hof wees de verwijderingsvordering af: de huurder hoeft de uitbouw niet te verwijderen. De volledige motivering en de uitkomsten van de overige vier geschilpunten zijn op basis van de beschikbare tekst niet volledig te beoordelen. De uitspraak illustreert dat eigendomsverkrijging door natrekking een verhuurder niet zonder meer het recht geeft nakoming van een contractuele terugplaatsingsverplichting of ongedaanmaking via onrechtmatige daad te vorderen.