Hestia's schadeclaim tegen Buurtwonen en Buurtzorg afgewezen
ECLI:NL:GHAMS:2026:1962, Gerechtshof Amsterdam, 16-07-2026, 200.362.943/01 OK
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)OK; geschillenregeling; voorwaardelijke enquête; toewijzing uittreding
Kern van de zaak
Hestia vordert schadevergoeding van Buurtwonen c.s. en Buurtzorg omdat haar beloofde ontwikkelingsopdrachten voor kleinschalige woon/zorgprojecten niet gegund zijn. Hestia stelt dat een afspraak bestond om ontwikkelingsopdrachten aan haar uit te besteden tegen een fee van 5% van de stichtingskosten. Buurtzorg zou na toezegging van €100 miljoen door Achmea abrupt van koers zijn veranderd en Hestia onder valse voorwendselen willen uitstoten.
Beslissing van de rechter
Het Gerechtshof Amsterdam wijst de schadevergoedingsvordering van Hestia af, omdat Hestia onvoldoende feitelijk heeft onderbouwd dat Buurtwonen c.s. en/of Buurtzorg zich contractueel hebben verplicht om ontwikkelingsopdrachten aan Hestia uit te besteden. Noch uit schriftelijke stukken noch uit voldoende concreet gestelde mondelinge afspraken blijkt een dergelijke verplichting.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen bestaande contractenrechtelijke lijnen en stelt geen nieuwe rechtsnormen; de impact is primair relevant voor de directbetrokken partijen in deze specifieke joint venture-structuur.
Belangrijkste punten
- 1Hestia heeft niet aangetoond dat een concrete afspraak bestond over het uitbesteden van ontwikkelingsopdrachten aan haar, noch schriftelijk noch mondeling voldoende concreet gesteld
- 2Het financieel model met een ontwikkelingsfee van 5% toont slechts een begroting, niet een betalingsverplichting richting Hestia
- 3De term sheet bevatte slechts een stappenplan met een mogelijkheid tot uitbesteding, geen harde toezegging; de beoogde modelontwikkelingsovereenkomst is nooit opgesteld
- 4Een verwijzing naar 'raamafspraken' in een door Hestia zelf opgestelde overeenkomst (project Joure) is onvoldoende onderbouwd en kan niet als bewijs dienen
- 5De vordering tot treffen van een voorziening wordt eveneens afgewezen wegens onvoldoende belang; uittreding van Hestia staat los van de gevorderde schadevergoeding
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een contractuele verplichting tot uitbesteding van opdrachten voldoende concreet moet worden onderbouwd en niet kan worden afgeleid uit eenzijdig opgestelde financiële modellen of verwijzingen naar niet nader gespecificeerde raamafspraken. Verwijzingen naar 'raamafspraken' zonder inhoud, partijen of datum hebben geen rechtskracht.
Praktische impact
Hestia ontvangt geen schadevergoeding voor gemiste ontwikkelingsopdrachten en verliest haar positie binnen de Buurtwonen-structuur zonder compensatie voor het mislopen van toekomstige inkomsten. Partijen die samenwerken in joint ventures dienen afspraken over exclusiviteit en uitbesteding altijd expliciet en schriftelijk vast te leggen.
Onderwerp-impact
In de woon/zorgsector, waar publiek-private samenwerkingen rond kleinschalige woonzorgprojecten steeds gebruikelijker worden, onderstreept deze uitspraak het belang van heldere contractuele afspraken bij projectontwikkeling en aandeelhoudersrelaties.
Samenvatting
In deze zaak voor het Gerechtshof Amsterdam (Ondernemingskamer) stond centraal de vraag of Buurtwonen c.s. en/of Buurtzorg contractueel verplicht waren om ontwikkelingsopdrachten voor kleinschalige woon/zorgprojecten uit te besteden aan Hestia, en zo ja, of Hestia recht heeft op schadevergoeding wegens het niet-nakomen van die verplichting. Hestia had haar schadeclaim gegrond op een combinatie van schriftelijke stukken — waaronder twee versies van een financieel model uit januari en februari 2022 en een term sheet — alsmede op een door haarzelf opgestelde ontwikkelingsovereenkomst voor het project Joure, waarin werd verwezen naar 'raamafspraken'. Daarnaast had Hestia verzocht om uittreding, stellende dat Buurtzorg na de toezegging van €100 miljoen door Achmea abrupt van koers was veranderd, de bankrekening van Buurtwonen had leeggehaald en leningen had opgeëist om Hestia te dwingen te vertrekken. Het hof wijst de schadevergoedingsvordering bij eindbeschikking af. Doorslaggevend is dat Hestia onvoldoende feitelijk heeft onderbouwd dat een bindende afspraak bestond om opdrachten aan haar te gunnen. Het financieel model toont enkel een intern begrote fee van 5% van de stichtingskosten, maar geen betalingsverplichting jegens Hestia. De term sheet bevat slechts een voorwaardelijk stappenplan, waarbij uitbesteding aan Hestia als mogelijkheid — niet als zekerheid — werd geformuleerd. De beoogde modelontwikkelingsovereenkomst is nooit opgesteld. De verwijzing naar 'raamafspraken' in de door Hestia zelf opgestelde overeenkomst voor project Joure is niet voorzien van inhoud, partijen of datum, en kan daarom geen bewijs vormen van een contractuele verplichting. De vordering tot het treffen van een voorziening wordt eveneens afgewezen bij gebrek aan voldoende belang. De uitspraak bevestigt het basisprincipe dat contractuele verplichtingen — zeker over exclusiviteit en uitbesteding — concreet en aantoonbaar moeten zijn vastgelegd, en dat eenzijdig opgestelde stukken met vage verwijzingen onvoldoende grondslag vormen voor een schadeclaim.