Verwijzingsverzoek naar ander hof opnieuw afgewezen

Samenvatting

In deze zaak bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch staat een hernieuwd verzoek tot verwijzing centraal dat appellant heeft ingediend op grond van artikel 62b Wet op de Rechterlijke Organisatie. Eerder had het hof al een eerste verwijzingsverzoek afgewezen, nadat op de zitting van 10 februari 2026 bepaalde gebeurtenissen hadden plaatsgevonden. Appellant diende vervolgens een nieuw verzoek in, waarbij hij stelde dat zich inmiddels nieuwe, zelfstandige omstandigheden hadden voorgedaan: hij had aanvullende aangiften ingediend tegen betrokken politie- en parketfunctionarissen, aangiften gedaan tegen de raadsheren van de meervoudige kamer, aansprakelijkheid gesteld van politie en Staat, en formele klachten ingediend met verzoek om disciplinaire beoordeling. Op basis hiervan betoogde appellant dat zijn veiligheid, lichamelijke integriteit en eerlijke procesdeelname niet konden worden gewaarborgd door dit hof, en verzocht hij verwijzing naar het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden dan wel Amsterdam. Het hof oordeelt dat de door appellant aangedragen 'nieuwe' omstandigheden in de kern betrekking hebben op dezelfde zittingsgebeurtenissen van 10 februari 2026 die al ten grondslag lagen aan het eerdere, reeds afgewezen verwijzingsverzoek. Er is derhalve geen sprake van een hernieuwd verzoek met een wezenlijk nieuwe grondslag. Het hof concludeert dat niet is voldaan aan de vereisten van artikel 62b Wet RO en wijst het incidentele verzoek af. Appellant wordt veroordeeld in de proceskosten van het incident, begroot op € 1.290,00 aan salaris advocaat. De hoofdzaak wordt voortgezet en verwezen naar de rol van 24 november 2026 voor opgave van verhinderdata. De uitspraak illustreert dat het stapelen van aangiften en klachten tegen rechterlijke functionarissen niet automatisch een nieuwe processuele grondslag oplevert voor een verwijzingsverzoek.