Hof verwerpt verjaringsberoep Dexia in aandelenleasezaak

Samenvatting

In deze zaak procederen appellanten in hoger beroep bij het Gerechtshof Den Haag tegen Dexia over aandelenlease-overeenkomsten. De kantonrechter had in eerste aanleg voor recht verklaard dat Dexia aan al haar verplichtingen uit de betreffende leaseovereenkomsten had voldaan en derhalve niets meer verschuldigd was aan appellanten, met veroordeling van appellanten in de proceskosten. In hoger beroep voeren appellanten vier grieven aan en vorderen zij vernietiging van dit vonnis en afwijzing van de vordering van Dexia. Centraal juridisch geschilpunt in het beschikbare deel van de uitspraak is het beroep van Dexia op verjaring van de vordering van appellanten. Het hof verwerpt dit beroep. De vordering is gegrond op onrechtmatige daad, waarvoor een verjaringstermijn geldt van vijf jaar vanaf het moment dat de benadeelde daadwerkelijk bekend is geworden met de schade en de aansprakelijke persoon (artikel 3:310 lid 1 BW). Verjaring kan worden gestuit door een schriftelijke mededeling waarin de schuldeiser zich ondubbelzinnig zijn recht voorbehoudt (artikel 3:317 lid 1 BW). Het hof oordeelt dat bij de beoordeling of een schriftelijke mededeling als geldige stuitingshandeling kwalificeert, niet alleen de inhoud van de mededeling bepalend is, maar ook de context en de overige omstandigheden van het geval. Dexia's standpunt dat een stuitingsbrief een precieze feitelijke en juridische onderbouwing moet bevatten, wordt door het hof uitdrukkelijk verworpen. Dit is in lijn met vaste rechtspraak over stuiting van verjaring. De uitspraak is gebaseerd op een onvolledig beschikbare tekst, waardoor de volledige beslissing in hoger beroep — inclusief het lot van de overige grieven — niet met zekerheid kan worden vastgesteld.