Hoge Raad: abstracte schadebegroting kartelvordering onvoldoende onderbouwd

Samenvatting

In deze zaak vordert DB c.s. — naar alle waarschijnlijkheid een groep rechtspersonen gelieerd aan Deutsche Bahn — schadevergoeding wegens een kartelinbreuk. De verweerders stellen dat de overgelegde onderbouwing, bestaande uit economische modellen zonder concrete transactiegegevens, volstrekt onvoldoende is om aansprakelijkheid, causaal verband en schade te kunnen beoordelen. Bovendien voldoet DB c.s. niet aan de Aktivlegitimation-vereisten van het toepasselijke Duitse recht, die inhouden dat iedere eisende rechtspersoon afzonderlijk haar vorderingsgerechtigdheid moet aantonen. Het hof geeft de verweerders op dit punt gelijk: de ingediende gegevens schieten tekort. Uit de door verweerders overgelegde Duitse jurisprudentie blijkt dat een zelfstandige vordering ontstaat per individuele transactie en dat de Duitse rechter concrete transactiegegevens noodzakelijk acht; bij ontbreken daarvan worden vergelijkbare vorderingen afgewezen of wordt een aanvullend bevel gegeven. DB c.s. heeft geen overtuigende tegenjurisprudentie aangeleverd die haar abstracte benadering rechtvaardigt. Toch wijst het hof de vordering niet onmiddellijk af, maar biedt het DB c.s. de kans haar stellingen aan te vullen met concrete gegevens. Parallel daaraan speelt een procesrechtelijke kwestie: het hof overweegt dat het na een mondelinge behandeling niet gebonden is aan beslissingen in een tussenarrest, conform de lijn van de Hoge Raad van 20 maart 2020. Aan het beginsel van hoor en wederhoor is voldaan, nu de uitleg van het Duitse recht tijdens de zitting van november 2023 uitvoerig is besproken. De Hoge Raad bevestigt deze procesrechtelijke benadering. Voor de praktijk onderstreept de zaak dat eisers in internationale kartelschadeprocedures per transactie concreet bewijs moeten overleggen en dat economische modellen alleen onvoldoende zijn.