Registratie in frauderegisters onterecht; verwijdering geëist
ECLI:NL:GHAMS:2026:3105, Gerechtshof Amsterdam, 27-10-2026, 200.354.458/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Kort geding. Wegens een verdenking van betrokkenheid bij fraude heeft ING de bankrelatie met haar klanten opgezegd en hun persoonsgevens doen opnemen in verschillende registers. Het hof oordeelt dat de gestelde betrokkenheid bij fraude onvoldoende aannemelijk is gemaakt en beveelt ING alsnog om de persoonsgegevens van de (inmiddels voormalige) klanten uit de registers te verwijderen.
Kern van de zaak
Appellanten zijn door ING opgenomen in het Extern Verwijzingsregister en het register van de Stichting Fraudebestrijding Hypotheken na een hypotheekaanvraag in 2022 waarbij boekhouder Qontinu vermoedelijk zonder medeweten van appellanten de jaarcijfers had gemanipuleerd. Appellanten vorderen in kort geding verwijdering uit deze registers omdat zij stellen niets te hebben geweten van de fraude.
Beslissing van de rechter
Het hof oordeelt dat appellanten voldoende spoedeisend belang hebben bij hun vorderingen tot verwijdering uit het Extern Verwijzingsregister en het register van de Stichting Fraudebestrijding Hypotheken. De doorslaggevende reden is dat een onterechte vermelding in die registers naar haar aard een spoedeisend belang oplevert en dat voldoende aannemelijk is dat de registratie appellanten belemmert in hun deelname aan het Nederlandse betalingsverkeer.
Impactscore
MiddelDe uitspraak is relevant voor de praktijk rond frauderegisters en de toegang tot betalingsverkeer, maar betreft een procedurebeslissing op spoedeisend belang in een individuele kortgedingzaak zonder richtinggevende nieuwe rechtsnorm.
Belangrijkste punten
- 1Opname in het Extern Verwijzingsregister en het SFH-register belemmert appellanten in hun toegang tot het Nederlandse betalingsverkeer, ook voor hun ondernemingen en kinderen.
- 2Het hof verwerpt het verweer van ING dat appellanten geen spoedeisend belang hebben omdat zij bankrekeningen bij buitenlandse banken hebben kunnen openen.
- 3De eigenares van Qontinu heeft tegenover de politie verklaard dat zij jaarcijfers van klanten verhoogde om hogere hypotheken mogelijk te maken, steeds met medeweten van de klant – hetgeen appellanten betwisten.
- 4Appellanten hebben in hoger beroep een gewijzigde grondslag ingenomen: zij stellen nu dat de ingediende cijfers wél correct waren, in tegenstelling tot hun standpunt in eerste aanleg.
- 5De bancaire relatie tussen ING en appellanten is na het kortgedingvonnis van 3 april 2025 beëindigd.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een onterechte vermelding in frauderegisters zoals het Extern Verwijzingsregister en het SFH-register naar haar aard een spoedeisend belang oplevert, ook als betrokkenen alternatieve bankmogelijkheden hebben gevonden. Dit legt de lat voor het spoedeisend belang-vereiste in dit type zaken relatief laag.
Praktische impact
Appellanten kunnen verdere rechterlijke toetsing van de rechtmatigheid van hun registratie afdwingen, terwijl ING het bewijs van bewuste fraude door appellanten zal moeten onderbouwen. Zolang de registers niet zijn gereinigd, blijven appellanten belemmerd in hun financiële deelname aan de Nederlandse samenleving.
Onderwerp-impact
Voor de financiële dienstverlening onderstreept de uitspraak dat banken bij registratie in frauderegisters een zorgvuldige afweging moeten maken over de betrokkenheid van de klant, zeker wanneer een derde (boekhouder/intermediair) als mogelijke dader in beeld is.
Samenvatting
In deze kortgedingprocedure bij het Gerechtshof Amsterdam staan appellanten tegenover ING, nadat ING hen heeft opgenomen in het Extern Verwijzingsregister en het register van de Stichting Fraudebestrijding Hypotheken (SFH). Aanleiding was een hypotheekaanvraag in 2022 waarbij de jaarcijfers van de onderneming van appellant 1 door boekhouder Qontinu zouden zijn opgehoogd. Appellanten stellen dat zij hier niets van wisten; Qontinu's eigenares verklaarde bij de politie juist dat klanten altijd op de hoogte waren van de manipulatie en ook over de risico's waren geïnformeerd. ING betwistte in hoger beroep dat appellanten nog een spoedeisend belang hadden, nu zij bankrekeningen bij buitenlandse banken hebben kunnen openen. Het hof verwerpt dit verweer. Het oordeelt dat een onterechte vermelding in frauderegisters naar haar aard een spoedeisend belang bij verwijdering oplevert. Bovendien is voldoende aannemelijk geworden dat de registratie appellanten concreet belemmert: Nederlandse banken weigeren hen als klant, instanties die van de registratie op de hoogte zijn willen geen zaken doen, en buitenlandse rekeningen geven geen volledige toegang tot het Nederlandse betalingsverkeer. Nu inmiddels ook appellant 2 een eigen onderneming exploiteert, is het belang nog evidenter. Het hof noteert voorts dat appellanten in hoger beroep een andere grondslag innemen dan in eerste aanleg: waar zij aanvankelijk erkenden dat de jaarcijfers onjuist waren maar stelden niets van de fraude te hebben geweten, betogen zij in appel dat de cijfers wél correct waren. ING heeft op deze koerswijziging gewezen, maar het hof laat de consequenties daarvan voor de inhoudelijke beoordeling over aan de verdere behandeling. De uitspraak maakt duidelijk dat de lat voor het spoedeisend belang bij frauderegisterregistraties laag ligt: het enkele bestaan van de registratie en de feitelijke belemmeringen die daaruit voortvloeien volstaan, ook als alternatieve bancaire opties beschikbaar zijn.