British Airways niet-ontvankelijk wegens appelgrens bij passagiersvorderingen
ECLI:NL:GHAMS:2026:3000, Gerechtshof Amsterdam, 20-10-2026, 200.355.456
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Appelgrens (art. 332 Rv). Subjectieve cumulatie. Vergoeding aan passagiers voor vertraagde vlucht. Niet toegestaan individuele vorderingen bij elkaar op te tellen om appelgrens te halen. Niet-ontvankelijkheid luchtvaartmaatschappij in hoger beroep.
Kern van de zaak
Vier passagiers vorderden ieder een bedrag van British Airways (vermoedelijk vluchtkompensatie op grond van EU-verordening 261/2004). De kantonrechter wees in totaal € 2.400,00 toe. British Airways ging in hoger beroep.
Beslissing van de rechter
Het hof verklaart British Airways niet-ontvankelijk in het hoger beroep. Doorslaggevend is dat bij subjectieve cumulatie de afzonderlijke vorderingen van de vier passagiers niet bij elkaar mogen worden opgeteld om de appelgrens van € 1.750,00 (art. 332 Rv) te halen; elke individuele vordering blijft daar afzonderlijk onder.
Impactscore
MiddelDe uitkomst past binnen bestaande jurisprudentie van de Hoge Raad en stelt geen nieuwe rechtsregel, maar heeft praktische relevantie voor de luchtvaartrechtspraktijk waar gebundelde passagiersvorderingen veelvuldig voorkomen.
Belangrijkste punten
- 1Bij subjectieve cumulatie (meerdere eisers met afzonderlijke vorderingen) mogen de vorderingen niet worden samengeteld voor de beoordeling van de appelgrens ex art. 332 Rv.
- 2Ook het feit dat de kantonrechter het totaalbedrag van € 2.400,00 gezamenlijk heeft toegewezen, doet niet af aan de afzonderlijke beoordeling per vordering.
- 3Zelfs met inbegrip van buitengerechtelijke incassokosten (€ 453,75) en verschenen rente blijft elke individuele vordering onder de appelgrens van € 1.750,00.
- 4Het hof verwijst naar vaste Hoge Raad-jurisprudentie (HR 1994 en HR 2021) die deze regel bij subjectieve cumulatie bevestigt.
- 5British Airways wordt als de in het ongelijk gestelde partij veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep (€ 818,00).
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande lijn dat bij subjectieve cumulatie de appelgrens per afzonderlijke vordering wordt beoordeeld, wat uitsluiting van hoger beroep bij kleine individuele vorderingen bestendiging geeft.
Praktische impact
Luchtvaartmaatschappijen die worden veroordeeld in massale, geclusterde vorderingen van individuele passagiers kunnen geen hoger beroep instellen als de individuele vordering onder € 1.750,00 blijft, ook al overstijgt het totaal die grens.
Onderwerp-impact
Voor passagiersrechtenzaken (EU-verordening 261/2004) betekent dit dat gebundelde procedures bij de kantonrechter voor luchtvaartmaatschappijen definitief zijn als de individuele compensatiebedragen onder de appelgrens vallen.
Samenvatting
In deze zaak stond centraal de vraag of British Airways ontvankelijk was in haar hoger beroep tegen een vonnis van de kantonrechter waarbij vier passagiers gezamenlijk een totaalbedrag van € 2.400,00 was toegewezen — vermoedelijk als compensatie op grond van EU-verordening 261/2004 wegens een vluchtvertraging of -annulering. British Airways meende dat, nu het totale toegewezen bedrag de appelgrens van € 1.750,00 (artikel 332 Rv) overschreed, hoger beroep openstond. Het Gerechtshof Amsterdam verwierp dit standpunt en verklaarde British Airways niet-ontvankelijk. De redenering van het hof is gebaseerd op het leerstuk van subjectieve cumulatie: wanneer meerdere eisers ieder een zelfstandige vordering instellen, moeten die vorderingen voor de beoordeling van de appelgrens afzonderlijk worden beoordeeld en mogen zij niet worden samengeteld. Het hof verwijst daartoe naar vaste jurisprudentie van de Hoge Raad uit 1994 en 2021. Dat de kantonrechter het totaalbedrag gezamenlijk aan de passagiers had toegewezen, maakt dit niet anders; het gaat bij de toepassing van artikel 332 Rv om de individuele vorderingen. Zelfs wanneer de buitengerechtelijke incassokosten (€ 453,75 respectievelijk € 435,60) en de tot dagvaarding verschenen rente worden meegenomen, blijft elke afzonderlijke vordering onder de appelgrens van € 1.750,00. British Airways kan derhalve geen hoger beroep instellen. De uitspraak heeft praktische betekenis voor de luchtvaartrechtspraktijk: luchtvaartmaatschappijen kunnen in massazaken waarbij passagiers individueel kleine bedragen vorderen — ook al worden die vorderingen procedureel gebundeld — niet via hoger beroep ontsnappen aan een ongunstig kantonvonnis. British Airways wordt tevens veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep ten bedrage van € 818,00.