Hof verwerpt grieven tegen coronatoegangsbewijs
ECLI:NL:GHDHA:2026:3137, Gerechtshof Den Haag, 10-11-2026, 200.345.443/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Invoering coronatoegangsbewijs; onrechtmatig wegens strijd met verschillende grondrechten? Vordering tot schadevergoeding van individuele personen. Tijdelijke wet coronatoegangsbewijzen. Wet publieke gezondheid.
Kern van de zaak
Appellanten vochten in hoger beroep een rechterlijk oordeel aan over de rechtmatigheid van het coronatoegangsbewijs (CTB). Zij betoogden dat vaccinatie niet hielp tegen besmetting en transmissie, en dat de geringe dodelijkheid van het coronavirus het CTB niet rechtvaardigde. De zaak betreft een civielrechtelijk geschil tegen (vermoedelijk) de Staat over coronamaatregelen.
Beslissing van de rechter
Het Gerechtshof Den Haag verwerpt grief 1 van appellanten als ongegrond. De doorslaggevende reden is dat de rechtbank de stellingen van appellanten wél had beoordeeld: de gevaren voor kwetsbare groepen rechtvaardigden maatregelen, en appellanten hadden niet weersproken dat vaccinatie transmissie- en ziekterisico's kon verkleinen.
Impactscore
LaagDe uitspraak betreft slechts een gedeeltelijke hoger beroepsbeoordeling en voegt inhoudelijk weinig toe aan de al uitgebreide jurisprudentie over coronamaatregelen; het fragment is bovendien onvolledig en bevat slechts de beoordeling van één grief.
Belangrijkste punten
- 1Een grief in hoger beroep moet concreet en specifiek zijn; algemene klachten over het 'negeren van stellingen' voldoen niet aan de griefvereisten.
- 2Het hof bevestigt dat de gevaren van COVID-19 voor kwetsbare groepen op zichzelf al een voldoende dringende reden voor maatregelen vormden.
- 3Vaccinatie kan op bevolkingsniveau bijdragen aan het verkleinen van transmissie- en ziekterisico's, ook al waren de effecten kleiner dan aanvankelijk gehoopt.
- 4Appellanten hadden niet weersproken dat vaccinatie de risico's op transmissie en ernstige ziekte kon verkleinen, wat doorslaggevend was voor de beoordeling.
- 5De uitspraak betreft slechts een tussenoordeel over één grief; 13 overige grieven zijn nog niet beoordeeld in dit fragment.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande jurisprudentielijn dat coronamaatregelen als het CTB in rechte houdbaar zijn wanneer zij bijdragen aan bescherming van kwetsbare groepen, en stelt strenge eisen aan de specificiteit van grieven in hoger beroep. De uitspraak voegt weinig nieuws toe aan het reeds gevormde juridische kader rondom coronamaatregelen.
Praktische impact
Voor appellanten betekent dit dat hun eerste grief faalt en zij geen gehoor vinden voor hun betoog dat het CTB onrechtmatig was wegens onvoldoende effectiviteit of disproportionaliteit ten opzichte van de werkelijke gevaren van COVID-19.
Onderwerp-impact
Deze uitspraak bevestigt de bevoegdheid van de overheid om ingrijpende gezondheidsgerelateerde maatregelen te nemen en te handhaven, ook wanneer de effectiviteit ervan achteraf genuanceerder blijkt dan vooraf aangenomen.
Samenvatting
In deze hoger beroepszaak voor het Gerechtshof Den Haag komen appellanten op tegen een eerder vonnis over de rechtmatigheid van het coronatoegangsbewijs (CTB). Zij hadden veertien grieven geformuleerd, waarvan grief 1 in dit fragment wordt beoordeeld. Deze grief bevatte allereerst een algemene klacht dat de rechtbank hun stellingen zou hebben genegeerd. Het hof verwerpt dit onderdeel direct, omdat een grief in hoger beroep concreet moet aangeven welke stellingen buiten beschouwing zijn gelaten; een algemene klacht is daarvoor onvoldoende. Voor zover grief 1 concreet stelde dat de rechtbank twee specifieke betogen had genegeerd — namelijk (i) dat de geringe dodelijkheid van het coronavirus het CTB niet rechtvaardigde, en (ii) dat het CTB de gewenste effecten toch niet zou kunnen hebben — wordt ook dit onderdeel verworpen. Het hof stelt vast dat de rechtbank beide punten wél had beoordeeld. Ten aanzien van punt (i) had de rechtbank overwogen dat de gevaren van COVID-19 voor kwetsbare groepen op zichzelf al een voldoende dringende reden voor maatregelen vormden. Ten aanzien van punt (ii) had de rechtbank vastgesteld dat vaccinatie op bevolkingsniveau de risico's op transmissie en ernstige ziekte kon verkleinen, en dat appellanten dit niet hadden weersproken. Het hof bevestigt daarmee het oordeel van de rechtbank dat het CTB een gerechtvaardigde maatregel was, ook al waren de beschermende effecten van vaccinatie uiteindelijk kleiner dan aanvankelijk verwacht. De uitspraak consolideert de bestaande rechtspraak over de juridische houdbaarheid van coronamaatregelen en stelt daarbij duidelijke procedurele eisen aan de inhoud van grieven in hoger beroep. Omdat het fragment onvolledig is en slechts één van de veertien grieven behandelt, is de totale impact van de uitspraak beperkt in te schatten.