Een afnemer sloot een effectenleaseovereenkomst met Dexia. De echtgenote vernietigde deze overeenkomst wegens het ontbreken van haar vereiste toestemming (art. 1:88 BW). Dexia betwistte dit in hoger beroep met een beroep op verjaring van de vernietigingsvordering.

Beslissing van de rechter

Het hof behandelt de vraag of de vernietigingsvordering van de echtgenote is verjaard; de tekst is onvolledig en de definitieve beslissing op het verjaringsverweer is niet volledig weergegeven. De kantonrechter had eerder de vernietiging uitgesproken en Dexia tot terugbetaling veroordeeld, waartegen Dexia in hoger beroep is gegaan.

28van 100

Impactscore

Laag

Het betreft een individuele Dexia-effectenleasezaak in een reeks van vele vergelijkbare procedures; de rechtsvragen zijn grotendeels uitgekristalliseerd door eerdere jurisprudentie en de uitspraaktekst is bovendien onvolledig.

Belangrijkste punten

1De effectenleaseovereenkomst kwalificeert als koop op afbetaling (huurkoop) in de zin van art. 1:88 lid 1 sub d BW, waardoor toestemming van de echtgenote vereist was.
2De echtgenote en afnemer hadden tijdig een opt-out verklaard onder de WCAM-overeenkomst van 25 januari 2007, zodat zij niet gebonden zijn aan de collectieve schikking.
3De verjaringstermijn van de vernietigingsvordering bedraagt drie jaar op grond van art. 3:52 lid 1 sub d BW jo. art. 1:89 lid 1 BW.
4Dexia voert in hoger beroep aan dat de rechtsvordering tot vernietiging door verjaring is tenietgegaan.
5De uitspraaktekst is onvolledig; de uiteindelijke beslissing van het hof over de verjaring is niet weergegeven.

Impactanalyse

Juridische impact

De zaak bevestigt de toepasselijkheid van art. 1:88/1:89 BW op effectenleaseovereenkomsten als huurkoop en plaatst de verjaringsregel van art. 3:52 lid 1 sub d BW centraal in geschillen over door echtgenoten betwiste financiële overeenkomsten. Vanwege de onvolledige tekst kan de exacte rechtelijke conclusie niet worden vastgesteld.

Praktische impact

Voor afnemers en echtgenoten in vergelijkbare Dexia-zaken is het tijdig uitbrengen van een opt-out én een vernietigingsverklaring cruciaal; de uitkomst in deze zaak kan bepalend zijn voor vergelijkbare lopende procedures.

Onderwerp-impact

In de financiële dienstverlening onderstreept deze zaak het belang van toestemmingsvereisten bij consumptieve leaseproducten en de risico's van verjaring voor benadeelde echtgenoten bij effectenleaseproducten.

Samenvatting

Deze zaak betreft een hoger beroep bij het Gerechtshof Amsterdam in een geschil tussen een afnemer van een Dexia-effectenleaseovereenkomst en Dexia Bank Nederland. De echtgenote van de afnemer had de effectenleaseovereenkomst vernietigd op grond van artikel 1:89 BW, omdat zij nimmer de door artikel 1:88 BW vereiste schriftelijke toestemming had gegeven voor het aangaan van de overeenkomst. Zowel de afnemer als zijn echtgenote hadden tijdig een opt-outverklaring uitgebracht waarmee zij zich onttrokken aan de verbindend verklaarde WCAM-overeenkomst van 25 januari 2007, zodat de collectieve schikking hen niet bindt. De kantonrechter had in eerste aanleg geoordeeld dat de vernietiging rechtsgeldig was, en Dexia veroordeeld tot terugbetaling van hetgeen op grond van de berekening verschuldigd was, vermeerderd met wettelijke rente en proceskosten. Dexia ging in hoger beroep en betwistte onder meer het oordeel van de kantonrechter dat de vernietigingsvordering van de echtgenote niet was verjaard. Het hof stelt vast dat de effectenleaseovereenkomst kwalificeert als een overeenkomst van koop op afbetaling (huurkoop) in de zin van artikel 1:88 lid 1 sub d BW. Op grond van artikel 3:52 lid 1 sub d BW in samenhang met artikel 1:89 lid 1 BW geldt voor de vernietigingsvordering een verjaringstermijn van drie jaar. De verdere beoordeling van het verjaringsverweer door het hof is in de beschikbare uitspraaktekst niet volledig weergegeven, waardoor de definitieve uitkomst op dit punt niet met zekerheid kan worden vastgesteld. De zaak is representatief voor de grote stroom Dexia-effectenleaseprocedures waarbij de rechtsvragen rond toestemming, huurkoop en verjaring steeds terugkeren.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 23 oktober 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

28van 100

LaagLees toelichting ↓