Dexia-effectenlease vernietigd ondanks verjaringsverweer

Samenvatting

In deze zaak bij het Gerechtshof Amsterdam staat centraal of effectenleaseovereenkomsten die geïntimeerde met Dexia sloot, rechtsgeldig zijn vernietigd door zijn echtgenote wegens het ontbreken van de vereiste schriftelijke toestemming op grond van artikel 1:88 BW. Partijen hadden tijdig een opt-out verklaring uitgebracht ten aanzien van de WCAM-overeenkomst die het hof in 2007 verbindend had verklaard voor de kring van gerechtigden, zodat die schikking hen niet bindt en zij een zelfstandige rechtsgang konden voeren. De kantonrechter had in eerste aanleg de vernietiging van de effectenleaseovereenkomsten voor recht verklaard en Dexia veroordeeld tot terugbetaling van hetgeen zij op grond van de contracten had ontvangen, vermeerderd met wettelijke rente en proceskosten. Dexia kwam hiertegen in hoger beroep en voerde onder meer aan dat de rechtsvordering tot vernietiging was verjaard. Het hof stelt vast dat effectenleaseovereenkomsten moeten worden aangemerkt als overeenkomsten van koop op afbetaling (huurkoop) in de zin van artikel 1:88 lid 1 aanhef en onder d BW. Dit brengt mee dat de echtgenote op grond van artikel 1:89 lid 1 BW de bevoegdheid had de overeenkomsten te vernietigen bij gebreke van haar schriftelijke toestemming. Dexia's verjaringsverweer wordt beoordeeld aan de hand van artikel 3:52 lid 1 aanhef en onder d BW, op grond waarvan de verjaringstermijn van drie jaar pas aanvangt op het moment dat de bevoegdheid tot vernietiging de echtgenote ten dienste is komen te staan. Omdat de echtgenote tijdig een vernietigingsbrief heeft verzonden, slaagt dit verweer niet. De uitspraak is een bevestiging van de vaste rechtspraak in de Dexia-effectenleasereeks. Vanwege de onvolledigheid van de aangeleverde tekst kan de volledige motivering en het dictum niet met zekerheid worden vastgesteld.