Raad van State beoordeelt omgevingsvergunning terrasuitbreiding restaurant Bravo
ECLI:NL:RVS:2026:6506, Raad van State, 04-11-2026, 202403310/1/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)In het besluit van 18 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Ameland een omgevingsvergunning verleend aan [persoon] voor het uitbreiden van een terras, het plaatsen van een erfafscheiding en een speeltoestel, en het maken van een nieuwe duinrand bij het restaurant Bravo aan de Strandweg 53 in Nes. Op 18 januari 2022 heeft het college een omgevingsvergunning verleend aan [persoon] voor het uitbreiden van een terras, het plaatsen van een erfafscheiding voor de afscherming van afvalcontainers en een speeltoestel en het maken van een nieuwe duinrand bij restaurant Bravo. Op 21 maart 2022 heeft het college de motivering van het besluit van 18 januari 2022 aangevuld. Stichting Kampvreugd exploiteert de naastgelegen camping Duinoord Ameland. Zij is het niet eens met de uitbreiding van het terras van restaurant Bravo omdat zij vreest dat dit terras voor overlast zal zorgen op haar kampeerterrein.
Kern van de zaak
Stichting Kampvreugd, exploitant van camping Duinoord Ameland, heeft bezwaar tegen een omgevingsvergunning verleend aan restaurant Bravo voor uitbreiding van een terras. De stichting vreest overlast op haar naastgelegen kampeerterrein. Het geschil spitst zich toe op de vraag welke activiteiten precies zijn vergund.
Beslissing van de rechter
De uitspraak is onvolledig weergegeven, waardoor de eindbeslissing van de Raad van State niet kan worden vastgesteld. Op basis van de beschikbare tekst is slechts duidelijk dat het overgangsrecht onder de Invoeringswet Omgevingswet van toepassing is (oud recht/Wabo geldt) en dat een hoger beroepsgrond wordt behandeld over de reikwijdte van de vergunde activiteiten (a-activiteit versus b-activiteit).
Impactscore
LaagHet betreft een specifieke vergunningskwestie op lokaal niveau (Ameland) zonder aanwijzingen van richtinggevende rechtsontwikkeling. De impactscore wordt verder beperkt doordat de uitspraaktekst onvolledig is en de eindbeslissing niet kan worden beoordeeld.
Belangrijkste punten
- 1Aanvraag ingediend op 9 november 2021, daardoor blijft de Wabo (oud recht) van toepassing op grond van artikel 4.3 Invoeringswet Omgevingswet
- 2Centrale juridische vraag: is de omgevingsvergunning ook verleend voor bouwen (a-activiteit, art. 2.1 lid 1 onder a Wabo) of slechts voor het uitvoeren van een werk (b-activiteit, art. 2.1 lid 1 onder b Wabo)?
- 3Het college heeft op 21 maart 2022 de motivering van het vergunningsbesluit van 18 januari 2022 aangevuld
- 4Stichting Kampvreugd betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft aangenomen dat de aanvullende motivering ook de a-activiteit voor het terras omvatte
- 5De uitspraaktekst is onvolledig; de inhoudelijke beoordeling en uitkomst zijn niet beschikbaar voor analyse
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak verduidelijkt de toepassing van het overgangsrecht bij de inwerkingtreding van de Omgevingswet en de kwalificatie van vergunde activiteiten onder de Wabo. Onzekerheid over de uitkomst bestaat omdat de volledige uitspraaktekst ontbreekt.
Praktische impact
Voor omwonenden en naburige exploitanten is relevant hoe de reikwijdte van een verleende omgevingsvergunning wordt bepaald, met name wanneer een aanvullende motivering wordt gegeven. Voor Stichting Kampvreugd hangt het resultaat af van de niet-beschikbare eindbeslissing.
Onderwerp-impact
De zaak raakt de horeca- en recreatiesector op Ameland, waar terrassen en campings ruimtelijk naast elkaar liggen. De uitkomst kan precedentwaarde hebben voor vergelijkbare conflicten tussen horecagelegenheden en omliggende recreatiebedrijven.
Samenvatting
Deze zaak bij de Raad van State betreft een hoger beroep van Stichting Kampvreugd, exploitant van camping Duinoord Ameland, tegen een door het college van burgemeester en wethouders verleende omgevingsvergunning voor restaurant Bravo. De vergunning betreft de uitbreiding van een terras, het plaatsen van een erfafscheiding voor afvalcontainers en een speeltoestel, en het aanleggen van een nieuwe duinrand. Stichting Kampvreugd vreest dat de terrasuitbreiding overlast zal veroorzaken op haar naastgelegen kampeerterrein. Een eerste procedurele kwestie betreft het toepasselijke recht: omdat de aanvraag werd ingediend op 9 november 2021, vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024, blijft op grond van artikel 4.3, aanhef en onder a, van de Invoeringswet Omgevingswet het oude recht (de Wabo) van toepassing totdat het besluit onherroepelijk is. De centrale hoger beroepsgrond betreft de vraag welke activiteiten de omgevingsvergunning dekt. Stichting Kampvreugd betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geconcludeerd dat het college met de aanvullende motivering van 21 maart 2022 ook een vergunning heeft verleend voor bouwen (de zogeheten a-activiteit op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, Wabo). Volgens de stichting is voor het terras slechts een vergunning verleend voor het uitvoeren van een werk (de b-activiteit). De uitspraaktekst is helaas onvolledig aangeleverd, waardoor de inhoudelijke beoordeling door de Raad van State en de uiteindelijke beslissing niet kunnen worden geanalyseerd. De juridische en praktische impact van de uitspraak kan daardoor slechts beperkt worden ingeschat.