Asielaanvraag moslims uit Oezbekistan en Rusland deels gehonoreerd
ECLI:NL:RBDHA:2026:33031, Rechtbank Den Haag, 09-11-2026, NL25.52147 en NL25.52151
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Asiel Oezbekistan & Rusland. Echtpaar met kind. Bekering tot islam en problemen deels geloofwaardig, maar volgens minister niet zwaarwegend. Risico op schending 3 EVRM onvoldoende onderzocht. Beroepen gegrond.
Kern van de zaak
Een Oezbeeks echtpaar vroeg asiel aan in Nederland vanwege geloofsvervolging. De man stelt bekeerd te zijn tot een afwijkende islamitische stroming en problemen te hebben gehad met zijn vader en de Oezbeekse autoriteiten; de vrouw, een soennitische moslim uit Rusland, vreest problemen bij het openlijk uiten van haar geloof. De minister wees de aanvragen af ondanks het geloofwaardig achten van de geloofsovertuigingen.
Beslissing van de rechter
De rechtbank verklaart de bestreden besluiten ondeugdelijk gemotiveerd en draagt de minister op de risicobeoordeling opnieuw uit te voeren. Doorslaggevend is dat de minister heeft nagelaten te onderzoeken op welke wijze eisers hun geloofwaardig bevonden geloofsovertuiging bij terugkeer willen uiten, wat een verplicht onderdeel is van de risicobeoordeling.
Impactscore
MiddelDe uitspraak past binnen een bestaande lijn over religieuze asielzaken en voegt geen nieuwe rechtsnorm toe, maar bevestigt en past een bestaande onderzoeksplicht toe op een concrete zaak; de betekenis is primair procedureel en zaakspecifiek.
Belangrijkste punten
- 1De minister achtte de geloofsovertuigingen van beide eisers geloofwaardig, maar weigerde desondanks asiel.
- 2De minister heeft niet gevraagd hoe eisers hun geloof na terugkeer willen uiten, terwijl dit een verplicht onderdeel is van de risicobeoordeling.
- 3Bij het uitblijven van een uitdrukkelijke verklaring moet worden aangenomen dat de vreemdeling zijn geloof op dezelfde wijze wil uiten als in Nederland.
- 4De problemen van de man met zijn vader werden niet geloofwaardig geacht vanwege tegenstrijdigheden in zijn verklaringen.
- 5De risicobeoordeling van de minister is als ondeugdelijk aangemerkt wegens onvoldoende onderzoek naar reëel risico op ernstige schade bij terugkeer.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de rechtsregel dat bij geloofwaardige geloofsovertuiging de minister verplicht is te onderzoeken hoe de vreemdeling zijn geloof na terugkeer wil uiten, en dat bij het ontbreken van een verklaring hierover de Nederlandse praktijk als uitgangspunt geldt. Dit vormt een toetsingsplicht die niet mag worden overgeslagen.
Praktische impact
Eisers krijgen een nieuwe kans op een zorgvuldigere beoordeling van hun asielaanvraag; de minister moet opnieuw beslissen met inachtneming van de wijze waarop zij hun geloof willen uiten en het bijbehorende risico bij terugkeer.
Onderwerp-impact
Voor asielzoekers op grond van religieuze vervolging betekent deze uitspraak dat de overheid verplicht is actief te onderzoeken hoe de betrokkene zijn of haar geloof wil beleven, en niet enkel de geloofwaardigheid van de overtuiging te beoordelen.
Samenvatting
Een Oezbeeks echtpaar vroeg in Nederland asiel aan op grond van vervolging wegens hun islamitische geloofsovertuiging. De man stelt in 2020 bekeerd te zijn tot een stroming die afwijkt van de in Oezbekistan dominante islam, en daardoor zowel problemen te hebben gekregen met zijn vader (die banden zou hebben met de Oezbeekse autoriteiten) als met de overheid. De vrouw, afkomstig uit Rusland en soennitisch moslim, stelt haar geloof in Rusland verborgen te hebben gehouden uit angst voor problemen met de politie. Beiden verbleven enige tijd in Oekraïne alvorens naar Nederland te reizen. De minister van Asiel en Migratie erkende de geloofsovertuigingen van beide eisers als geloofwaardig, maar weigerde desondanks internationale bescherming te verlenen. De problemen van de man met zijn vader werden niet geloofwaardig geacht omdat zijn verklaringen hierover tegenstrijdig en onsamenhangend werden bevonden: hij had zijn vader ingelicht over een overtuiging die zijn vader als terroristisch beschouwt, kon desondanks eenvoudig vertrekken en reisde vervolgens nog legaal uit. De centrale juridische vraag was of de minister bij de risicobeoordeling voldoende zorgvuldig heeft onderzocht of eisers bij terugkeer een reëel risico op ernstige schade lopen. De rechtbank oordeelde dat dit niet het geval is. Volgens vaste rechtspraak dient de minister te onderzoeken hoe de vreemdeling zijn geloofwaardig bevonden geloofsovertuiging bij terugkeer wil uiten. Indien de vreemdeling hierover niet uitdrukkelijk verklaart, moet worden aangenomen dat hij of zij dit op dezelfde wijze wil doen als in Nederland. De minister heeft dit onderzoek volledig nagelaten. Reeds om die reden is de risicobeoordeling ondeugdelijk gemotiveerd. De rechtbank vernietigt de bestreden besluiten en draagt de minister op opnieuw te beslissen met inachtneming van dit gebrek.