Schadefonds mag strafvergoeding verrekenen met uitkering slachtoffer
ECLI:NL:RVS:2026:6315, Raad van State, 28-10-2026, 202505808/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 24 september 2024 heeft de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven een aanvraag van [appellante] om een uitkering uit het schadefonds geweldsmisdrijven afgewezen. De CSG kent uit het schadefonds onder meer uitkeringen toe aan een ieder die door een in Nederland opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf ernstig lichamelijk of geestelijk letsel heeft opgelopen. Op 16 november 2023 heeft [appellante] bij de CSG een aanvraag om een uitkering uit het schadefonds ingediend. Zij is op 20 september 2021 slachtoffer geworden van een inbraak door haar buurman, waarbij zij ook is mishandeld.
Kern van de zaak
Een vrouw die in 2021 slachtoffer werd van inbraak en mishandeling door haar buurman ontving € 5.000 uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Het schadefonds bracht hierop de in de strafprocedure toegekende immateriële schadevergoeding van € 1.000 in mindering. Appellante bestreed deze verrekening.
Beslissing van de rechter
De Raad van State bekrachtigt het oordeel van de rechtbank: de CSG mocht de strafrechtelijke schadevergoeding van € 1.000 in mindering brengen op de uitkering van € 5.000. Doorslaggevend is artikel 6, eerste lid, Wet schadefonds geweldsmisdrijven, dat verrekening van langs burgerrechtelijke weg verhaalde of te verhalen vergoedingen uitdrukkelijk voorschrijft.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande wettelijke regels en beleid toe zonder nieuwe rechtsnormen te stellen; de Raad van State bevestigt het oordeel van de rechtbank in een individuele zaak over een relatief gering financieel belang.
Belangrijkste punten
- 1Artikel 6 lid 1 Wet schadefonds geweldsmisdrijven verplicht de CSG tot verrekening van ontvangen schadevergoedingen met de uitkering uit het schadefonds.
- 2Het schadefonds heeft een vangnetkarakter; uitkeringen zijn forfaitair en ongedifferentieerd van aard.
- 3Het ontbreken van een expliciete koppeling tussen uitkeringscategorie en specifieke schadepost staat verrekening niet in de weg.
- 4Partijen waren het eens over de toepasselijke letselcategorie 3 (uitkering € 5.000); het geschil betrof uitsluitend de verrekening.
- 5Appellante heeft geen bijzondere omstandigheden aangevoerd die de CSG in redelijkheid van verrekening hadden moeten weerhouden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestendige toepassing van artikel 6 lid 1 Wet schadefonds geweldsmisdrijven en maakt duidelijk dat het forfaitaire en ongedifferentieerde karakter van schadefonds-uitkeringen aan verrekening niet in de weg staat. Dit heeft beperkte precedentwerking nu het een toepassing van bestaand recht betreft.
Praktische impact
Slachtoffers van geweldsmisdrijven die in een strafprocedure een schadevergoeding hebben gekregen, ontvangen van het schadefonds een navenant lagere uitkering. Dit stimuleert slachtoffers om verhaal op de dader actief na te streven, maar vermindert tegelijk het netto-voordeel van een gecombineerde schadeclaim.
Onderwerp-impact
Voor slachtofferhulp en belangenbehartigers in strafzaken is dit een bevestiging dat vergoedingen die via de strafrechter worden verkregen, direct invloed hebben op de hoogte van een latere schadefonds-uitkering.
Samenvatting
Een vrouw die op 20 september 2021 slachtoffer werd van een inbraak en mishandeling door haar buurman diende op 16 november 2023 een aanvraag in bij de Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven (CSG). De CSG kende haar een uitkering toe van € 5.000 op basis van letselcategorie 3, maar bracht hierop de in de strafprocedure aan haar toegekende immateriële schadevergoeding van € 1.000 in mindering, zodat zij netto € 4.000 ontving. Appellante bestreed deze verrekening, maar de partijen waren het eens dat haar letsel in categorie 3 viel; het geschil beperkte zich tot de toelaatbaarheid van de aftrek. De rechtbank oordeelde dat de verrekening rechtmatig was op grond van artikel 6, eerste lid, van de Wet schadefonds geweldsmisdrijven. Dit artikel schrijft voor dat bij het vaststellen van de uitkering rekening wordt gehouden met schadevergoedingen die het slachtoffer langs burgerrechtelijke weg heeft verhaald of kan verhalen, alsmede met overige vergoedingen die als gevolg van het misdrijf zijn of kunnen worden verstrekt. De rechtbank benadrukte daarbij het vangnetkarakter van het schadefonds: de uitkeringen zijn forfaitair en ongedifferentieerd, waardoor het ontbreken van een specifieke koppeling tussen een uitkeringspost en een bepaalde schadepost niet aan verrekening in de weg staat. Appellante stelde geen bijzondere omstandigheden die de CSG van verrekening hadden moeten weerhouden. De Raad van State bekrachtigt dit oordeel. De uitspraak bevat geen nieuwe rechtsnormen maar bevestigt dat het schadefonds als vangnet fungeert en geen aanvullende vergoeding verstrekt bovenop reeds ontvangen schadevergoedingen. Voor slachtoffers van geweldsmisdrijven betekent dit dat iedere vergoeding verkregen via de strafrechter direct het netto-bedrag dat het schadefonds uitkeert, verlaagt.