Bewaring Algerijn deels onrechtmatig: schadevergoeding toegekend
ECLI:NL:RVS:2026:6235, Raad van State, 21-10-2026, 202401514/1/V3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 12 februari 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid appellant in bewaring gesteld.
Kern van de zaak
Een Algerijnse vreemdeling werd op 12 februari 2024 in vreemdelingenbewaring gesteld. Na een verblijfsaanvraag op 12 maart 2024 rees twijfel over de wettelijke grondslag van de voortgezette bewaring. De minister hief de bewaring op 19 maart 2024 op en deed een schikkingsaanbod, maar appellant verzocht om volledige gegrondverklaring met schadevergoeding via de rechter.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is gegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd voor zover geen schadevergoeding werd toegekend. De Afdeling kent appellant € 200,00 schadevergoeding toe voor de bewaring op 12 en 19 maart 2024, omdat de wettelijke grondslag van de bewaring na de verblijfsaanvraag van 12 maart 2024 niet langer deugdelijk was.
Impactscore
MiddelDe uitspraak past binnen een bestaande lijn van de Afdeling en heeft geen fundamenteel nieuwe rechtsnorm; de praktische betekenis voor vreemdelingenbewaring en schadevergoedingsprocedures is echter relevant voor uitvoeringspraktijk en rechtsbijstand.
Belangrijkste punten
- 1De grief over zicht op uitzetting van ongedocumenteerde Algerijnen slaagt niet, conform eerdere uitspraken RvS 2024 en 2025.
- 2Ambtshalve toetste de Afdeling de wettelijke grondslag van de bewaring na de verblijfsaanvraag van 12 maart 2024.
- 3De minister hief de bewaring op 19 maart 2024 op en bood € 600,00 schadevergoeding aan voor de periode 13-18 maart 2024.
- 4De rechtbank had ten onrechte geen schadevergoeding toegekend; de Afdeling corrigeert dit ambtshalve.
- 5Een aanvullende schadevergoeding van € 200,00 wordt toegekend voor de bewaring op 12 maart 2024 en 19 maart 2024.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een lopende verblijfsaanvraag de wettelijke grondslag van een bewaring ex artikel 59 lid 1 onder a Vw 2000 kan aantasten, en dat de Afdeling dit ambtshalve toetst. Dit sluit aan bij de lijn uit RvS 26 juli 2023 (ECLI:NL:RVS:2023:2829).
Praktische impact
Vreemdelingen in bewaring die hangende de bewaring een verblijfsaanvraag indienen, kunnen aanspraak maken op schadevergoeding indien de bewaring daarna niet tijdig wordt opgeheven of de grondslag niet wordt aangepast.
Onderwerp-impact
Voor de uitvoeringspraktijk van de Dienst Terugkeer en Vertrek betekent dit dat verblijfsaanvragen van vreemdelingen in bewaring onmiddellijk moeten worden getoetst aan de grondslag van de bewaring om onnodige aansprakelijkheid te voorkomen.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State betreft een hoger beroep van een Algerijnse vreemdeling die op 12 februari 2024 in vreemdelingenbewaring was gesteld op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000. De vreemdeling stelde in hoger beroep dat er geen zicht op uitzetting bestond binnen een redelijke termijn, een rechtsvraag die de Afdeling eerder al had beantwoord in uitspraken van mei 2024 en februari 2025. De grief op dit punt slaagt niet. Ambtshalve constateerde de Afdeling echter een relevant gegeven: op 12 maart 2024 had appellant een aanvraag ingediend voor een reguliere verblijfsvergunning op humanitaire gronden. Dit feit deed twijfel rijzen over de deugdelijkheid van de wettelijke grondslag van de voortgezette bewaring, in het licht van de eerder door de Afdeling uitgezette lijn in haar uitspraak van 26 juli 2023. De minister erkende dit en hief de bewaring op 19 maart 2024 op, terwijl hij voor de periode 13 tot en met 18 maart 2024 al een schikkingsaanbod van € 600,00 had gedaan dat appellant accepteerde. De rechtbank had in haar uitspraak van 1 maart 2024 geen schadevergoeding toegekend. De Afdeling vernietigt die uitspraak op dit punt en kent appellant aanvullend € 200,00 schadevergoeding toe voor de bewaring op 12 maart 2024 en 19 maart 2024, de dagen die niet door de schikking werden gedekt. Tevens wordt de minister veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep. De uitspraak bevestigt het belang van een prompte herbeoordeling van de grondslag van een bewaring zodra een vreemdeling een verblijfsaanvraag indient.