RvS beoordeelt hotelvergunning Renesse onder oud omgevingsrecht
ECLI:NL:RVS:2026:5918, Raad van State, 07-10-2026, 202407967/1/R1
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 23 maart 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schouwen-Duiveland aan United O.G. B.V. een omgevingsvergunning verleend voor de bouw van een hotel met restaurant en de aanleg van een uitweg op het perceel Laone 32 in Renesse. Het bouwplan voorziet in de bouw van een hotel met restaurant op het adres Laone 32 in Renesse. Dit hotel met 25 kamers en 33 appartementen met bijbehorende voorzieningen zal een bestaand restaurant vervangen. De rechtbank heeft het besluit op bezwaar vernietigd, omdat daarin naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende is gemotiveerd dat afgeweken kan worden van de planregels uit het Parapluplan. Omdat het college dit naar het oordeel van de rechtbank na het besluit alsnog voldoende heeft gemotiveerd, heeft de rechtbank de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand gelaten. [appellant A] en anderen wonen of hebben een vakantiehuis aan de Laone in de directe nabijheid van het voorziene hotel-restaurant. Zij verzetten zich tegen de verleende omgevingsvergunning. Zij vrezen voor aantasting van hun woongenot.
Kern van de zaak
Appellanten (waaronder [appellant A]) bestrijden een door het college verleende omgevingsvergunning voor de bouw van een hotel met restaurant op het adres Laone 32 in Renesse, dat een bestaand restaurant vervangt. Het bouwplan wijkt af van het bestemmingsplan op meerdere punten (bouwvlak, bebouwingspercentage, goot- en nokhoogte). De zaak betreft ook de vraag of een Natura 2000-toetsing in deze procedure thuishoort.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelt dat de beoordeling van de natuurtoestemming in een afzonderlijke procedure plaatsvindt en niet in deze vergunningsprocedure; de hogerberoepsgrond over de aanhaakplicht is door appellanten ingetrokken. Op basis van de beschikbare tekst is de eindbeslissing over de vergunning zelf niet volledig kenbaar, maar de Afdeling past het overgangsrecht toe en beoordeelt de zaak onder de Wabo zoals die gold vóór 1 januari 2024.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaand overgangsrecht en vaste jurisprudentie over de zelfstandigheid van de Wnb-procedure toe op een concrete casus; er worden geen nieuwe rechtsnormen geformuleerd en de beschikbare tekst is onvolledig.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat de aanvraag dateert van 21 juli 2022, blijft de Wabo (oud) van toepassing tot het besluit onherroepelijk is.
- 2Het bouwplan (hotel 25 kamers + 33 appartementen) wijkt op drie punten af van het bestemmingsplan: ligging buiten bouwvlak, overschrijding bebouwingspercentage en overschrijding goot-/nokhoogte.
- 3Afwijking van het bestemmingsplan is verleend op grond van artikel 2.12 lid 1 onder a sub 2° Wabo jo. artikel 4 lid 1 Bijlage II Bor (kruimelgevallenregeling).
- 4De beoordeling van de Natura 2000-gevolgen (Kop van Schouwen) vindt plaats in een separate procedure bij gedeputeerde staten; appellanten kunnen daar beroepsgronden aanvoeren.
- 5Appellanten hebben ter zitting de hogerberoepsgrond over de aanhaakplicht ingetrokken nadat de Afdeling oordeelde dat de natuurtoestemming apart wordt beoordeeld.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet en verduidelijkt dat de beoordeling van een vereiste natuurtoestemming (Wnb) een zelfstandige procedure is die losstaat van de omgevingsvergunningsprocedure onder de Wabo.
Praktische impact
Voor de initiatiefnemer betekent dit dat de omgevingsvergunning (onder oud recht) apart staat van de nog te doorlopen Natura 2000-toestemmingsprocedure; appellanten behouden de mogelijkheid om natuurbezwaren in die afzonderlijke procedure in te brengen.
Onderwerp-impact
Voor de horecasector en vastgoedontwikkelaars in of nabij Natura 2000-gebieden benadrukt deze uitspraak dat de kruimelgevallenregeling bruikbaar is voor planologische afwijkingen, maar dat natuurtoestemming een apart traject vergt dat de vergunningverlening kan vertragen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State over een omgevingsvergunning voor de bouw van een hotel met restaurant op het adres Laone 32 in Renesse (gemeente Schouwen-Duiveland). Het bouwplan — een hotel met 25 kamers en 33 appartementen dat een bestaand restaurant vervangt — wijkt op meerdere punten af van het geldende bestemmingsplan 'Kop van Schouwen': de bebouwing overschrijdt deels het bouwvlak, het toegestane bebouwingspercentage van 10% in het zuidelijk bouwvlak en de maximale goot- en nokhoogte in beide bouwvlakken. Het college heeft voor deze afwijkingen een omgevingsvergunning verleend op grond van de kruimelgevallenregeling (artikel 2.12 lid 1 onder a sub 2° Wabo jo. artikel 4 lid 1 Bijlage II Bor), gebaseerd op de gemeentelijke beleidsregels planologische afwijkingsmogelijkheden 2016. Een eerste procedurele kwestie betreft het toepasselijke recht: omdat de aanvraag op 21 juli 2022 is ingediend — vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — blijft op grond van artikel 4.3 aanhef onder a van de Invoeringswet Omgevingswet de Wabo (oud) van toepassing totdat het besluit onherroepelijk is. Een tweede kwestie betreft de mogelijke gevolgen voor het Natura 2000-gebied 'Kop van Schouwen'. De Afdeling oordeelt dat de beoordeling of een natuurtoestemming kan worden verleend, niet in deze omgevingsvergunningsprocedure plaatsvindt, maar in een afzonderlijke procedure bij gedeputeerde staten. Appellanten kunnen hun bezwaren over de Natura 2000-gevolgen in die procedure naar voren brengen. Nadat de Afdeling dit oordeel had uitgesproken, hebben appellanten ter zitting hun hogerberoepsgrond over de aanhaakplicht ingetrokken. De uitspraak past gevestigde rechtsnormen toe en stelt geen nieuwe regels, maar is praktisch relevant voor projecten in of nabij beschermde natuurgebieden waarbij meerdere vergunningstechten samenlopen.