Erfgenamen niet-ontvankelijk wegens ontbreken gezamenlijke procesbevoegdheid nalatenschap

Samenvatting

In deze hoger beroepsprocedure bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch stond centraal of geïntimeerden, handelend als vereffenaars van de nalatenschap van erflaatster, bevoegd waren zelfstandig een vordering van circa € 61.037 in te stellen tegen appellanten. De gestelde schade betrof een vermogensverlies dat erflaatster tijdens haar leven had geleden en dat bij haar overlijden in de nalatenschap was gevallen. Omdat erflaatster de vordering zelf niet meer bij leven had kunnen instellen, kwalificeerde het hof de gepretendeerde vordering als een nalatenschapsvordering. Het hof stelde vast dat geïntimeerden de vordering hadden ingesteld in hun hoedanigheid van vereffenaars van het afgescheiden vermogen van erflaatster. Nu zij beneficiair hadden aanvaard, waren zij op grond van de wet in beginsel slechts gezamenlijk met hun mede-vereffenaar bevoegd om namens de nalatenschap te procederen. Zelfstandig optreden — dat wil zeggen zonder medewerking van de mede-vereffenaar — vereist een machtiging van de kantonrechter of de benoeming van een vereffenaar op grond van art. 4:203 BW. Geïntimeerden hadden noch een dergelijke machtiging aangevraagd, noch was er een vereffenaar benoemd. Het hof had deze kwestie al gesignaleerd in eerdere tussenarresten van 14 oktober 2025 en 2 juni 2026, en geïntimeerden hadden dit tijdens de mondelinge behandeling bevestigd. Het hof herformuleert de vordering aldus dat deze namens de gezamenlijke erfgenamen is ingesteld, zodat bij een eventuele toewijzing de betaling aan hen gezamenlijk moet plaatsvinden. De uitspraak onderstreept het belang van een correcte processuele positionering bij nalatenschapsgeschillen: vereffenaars die beneficiair aanvaarden, dienen tijdig de benodigde machtigingen te regelen om procesbevoegdheid te waarborgen en niet-ontvankelijkheid te voorkomen.