Moeder krijgt toestemming verhuizing ondanks gevolgen zorgregeling

Samenvatting

Deze zaak betreft een geschil tussen gescheiden ouders over de verhuizing van de moeder met hun minderjarige kind naar een andere woonplaats. Partijen oefenen gezamenlijk het ouderlijk gezag uit, waardoor de moeder voor de wijziging van de woonplaats toestemming van de vader nodig heeft. De vader weigerde deze toestemming te geven, waarna de moeder vervangende toestemming vorderde op grond van artikel 1:253a lid 1 BW. De rechtbank Limburg (Roermond) wees deze vordering toe bij beslissing van 15 mei 2025 en stelde tevens de hoofdverblijfplaats van het kind bij de moeder vast en een nieuwe zorgregeling. De vader tekende hoger beroep aan bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch. Het hof past de vaste rechtspraak toe, waarbij alle omstandigheden worden meegewogen: het belang en de vrijheid van de verhuizende ouder, de mate van voorbereiding van de verhuizing, de aangeboden alternatieven, de leeftijd van het kind en de communicatiemogelijkheden tussen de ouders. Hoewel het belang van de minderjarige een overweging van de eerste orde vormt, staat vast dat de bestaande 50/50-zorgregeling onuitvoerbaar wordt zodra het kind naar school gaat. Dit nadeel voor het kind en de vader weegt het hof af tegen de belangen van de moeder. Het hof bekrachtigt de beslissing van de rechtbank. Doorslaggevend is dat de belangen van de moeder in dit geval zwaarder wegen, waarbij het gedrag van de vader tijdens de relatie en het huwelijk een centrale rol speelt. De moeder heeft dit gedrag aangetoond via WhatsApp-berichten. Het hof oordeelt dat de moeder gelet hierop gerechtigd was de keuze voor verhuizing te maken. De zorgregeling waarbij het kind in even weken bij de vader en in oneven weken bij de moeder verblijft, blijft gehandhaafd.