Softwareleverancier aansprakelijk voor tekortkomingen ERP-implementatie
ECLI:NL:GHSHE:2024:4059, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 17-12-2024, 200.334.143_01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Uitleg overeenkomst met betrekking tot IT-project. Zorgplicht professionele IT-leverancier en dienstverlener. Standaard softwaresysteem. Maat- en meerwerk-problematiek.
Kern van de zaak
Zonweringsfabrikant [appellante] stapte naar de rechter omdat softwareleverancier [geïntimeerde] tekortschoot bij de levering en implementatie van een nieuw ERP-softwaresysteem. Het geschil ontstond na een uitgebreid selectietraject dat in 2016 werd opgestart als vervanging van de bestaande ISP-software.
Beslissing van de rechter
Het hof stelt vast dat [geïntimeerde] is tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst en daardoor aansprakelijk is voor de door [appellante] geleden schade. Omdat de omvang van de schade niet nauwkeurig kon worden vastgesteld noch geschat op grond van artikel 6:97 BW, verwijst het hof de zaak naar de schadestaatprocedure.
Impactscore
MiddelDe uitspraak betreft een relatief specifiek geschil over ERP-software, maar heeft enige bredere betekenis door de bevestiging van de ambtshalve verwijzingsbevoegdheid naar de schadestaatprocedure en de aansprakelijkheid bij IT-implementatiefouten.
Belangrijkste punten
- 1Tekortkoming van softwareleverancier bij ERP-implementatie is komen vast te staan in hoger beroep
- 2Schade kan niet worden vastgesteld noch begroot op grond van art. 6:97 BW, verwijzing naar schadestaatprocedure volgt
- 3Verwijzing naar schadestaatprocedure is ambtshalve mogelijk, ook zonder uitdrukkelijke vordering daartoe (vgl. HR ECLI:NL:HR:2021:1842)
- 4De feitenvaststelling in eerste aanleg is niet betwist en vormt ook in hoger beroep het uitgangspunt
- 5Het hof spreekt de verwachting uit dat partijen gezien de uitkomst alsnog een minnelijke regeling zouden moeten kunnen treffen
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een rechter ambtshalve naar de schadestaatprocedure kan verwijzen indien schade niet nauwkeurig vastgesteld of geschat kan worden, in lijn met HR 2021:1842. Dit versterkt de toegang tot schadevergoeding bij complexe IT-geschillen.
Praktische impact
Voor [appellante] betekent de uitspraak dat de aansprakelijkheid vaststaat maar dat de omvang van de schade in een aparte procedure moet worden vastgesteld, wat de zaak verder verlengt. Het hof moedigt partijen nadrukkelijk aan te schikken.
Onderwerp-impact
In IT- en softwarecontracten onderstreept deze uitspraak het belang van duidelijke specificaties (zoals een RFI) en de risico's voor leveranciers die niet voldoen aan overeengekomen functionaliteiten van maatwerksoftware.
Samenvatting
Dit arrest van het Gerechtshof 's-Hertogenbosch betreft een hoger beroep in een geschil tussen een zonweringsfabrikant ([appellante]) en een softwareleverancier ([geïntimeerde]). Na een uitgebreid selectietraject in 2016 sloten partijen een overeenkomst voor de levering en implementatie van een nieuw ERP-systeem ter vervanging van de bestaande ISP-software. [appellante] stelde dat [geïntimeerde] tekortschoot in de nakoming van deze overeenkomst en vorderde schadevergoeding. Het hof gaat in hoger beroep uit van de in eerste aanleg vastgestelde feiten, die door partijen niet zijn betwist. De onvolledigheidsklacht van [appellante] over de feitenvaststelling leidt op zichzelf niet tot vernietiging van het vonnis en wordt meegenomen in de griefbehandeling. Kern van de beslissing is dat het hof heeft geoordeeld dat [geïntimeerde] inderdaad is tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst en uit dien hoofde aansprakelijk is voor de door [appellante] geleden schade. De exacte omvang van die schade kan echter niet nauwkeurig worden vastgesteld. Evenmin biedt artikel 6:97 BW ruimte voor schatting, nu de beschikbare gegevens daartoe ontoereikend zijn. Het hof verwijst de zaak daarom ambtshalve naar de schadestaatprocedure, ook al was dit niet uitdrukkelijk gevorderd door [appellante], met verwijzing naar het arrest van de Hoge Raad van 2021 (ECLI:NL:HR:2021:1842). Het hof merkt daarbij op dat partijen, gelet op de duidelijkheid die deze uitspraak biedt over de aansprakelijkheidsvraag, alsnog in staat zouden moeten zijn de zaak in der minne te regelen. De uitspraak biedt daarmee zowel een juridische basis als een praktische aansporing om verdere procedurekosten te vermijden.