Verzekeraar kan niet terugvallen op brief bij ontbrekende clausule
ECLI:NL:GHDHA:2026:2994, Gerechtshof Den Haag, 08-09-2026, 200.344.229/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Verzekeringsovereenkomst; de clausule waarop verzekeraar zich beroept is niet in de polisvoorwaarden opgenomen, zodat de verzekeraar daar geen beroep op kan doen; de verzekeraar heeft niet voldoende onderbouwd dar de elektrische installatie niet aan NEN 1010 voldeed; geen opzettelijke misleiding door de verzekerde; nakomen verzekeringsovereenkomst niet in strijd met redelijkheid en billijkheid.
Kern van de zaak
Appellant heeft brandschade geleden aan zijn gebouw en vordert uitkering van verzekeraar Allianz. Allianz weigert dekking omdat appellant de elektrische installatie niet tijdig zou hebben laten keuren conform een brief van 21 juli 2021. Appellant stelt dat deze brief is achterhaald door de later afgegeven polisvoorwaarden.
Beslissing van de rechter
Het hof wijst de vordering van appellant grotendeels toe. De doorslaggevende reden is dat Allianz de in de brief aangekondigde keuringsplicht en het bijbehorende dekkingsverval niet heeft opgenomen in een polisclausule, waardoor de brief is achterhaald; deze administratieve omissie komt voor rekening van Allianz.
Impactscore
MiddelHet arrest past binnen bestaande jurisprudentie over uitleg van verzekeringsovereenkomsten en de risicosfeer van de verzekeraar bij administratieve omissies, maar heeft praktische waarde als waarschuwing voor de verzekeringssector.
Belangrijkste punten
- 1Brandschade was in beginsel gedekt onder de verzekering; uitzondering vereist niet-naleving van polisvoorwaarden
- 2De brief van 21 juli 2021 kondigt aan dat preventiemaatregelen en dekkingsverval in een clausule zouden worden opgenomen, maar dit is niet gebeurd
- 3Ontbrekende clausulering van de keuringsplicht maakt de brief achterhaald; de administratieve omissie van Allianz komt voor haar eigen rekening
- 4Appellant hoefde in redelijkheid geen rekening te houden met de niet-overgenomen bepalingen, mede omdat de genoemde keuringsdatum al was verstreken bij afgifte van het polisblad
- 5Buitengerechtelijke incassokosten worden eveneens toegewezen op grond van artikel 6:96 lid 2 sub c BW
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een verzekeraar die aangekondigde polisverplichtingen niet in de definitieve polis verwerkt, zich daar later niet op kan beroepen; de contractuele verwachtingen van de verzekerde worden beschermd. Dit sluit aan bij het Haviltex-criterium en de redelijkheid bij uitleg van verzekeringsovereenkomsten.
Praktische impact
Verzekeraars dienen zorgvuldig te borgen dat alle in correspondentie aangekondigde voorwaarden ook in de polisdocumentatie worden verwerkt; administratieve omissies kunnen leiden tot volledig verlies van het beroep op dekkingsuitsluiting.
Onderwerp-impact
Voor de verzekeringspraktijk onderstreept dit arrest het belang van consistentie tussen polisaanbiedingsbrieven en de definitief afgegeven polis; onduidelijkheden worden uitgelegd ten gunste van de verzekerde.
Samenvatting
In deze hoger beroepszaak bij het Gerechtshof Den Haag stond centraal of verzekeraar Allianz dekking mocht weigeren voor brandschade aan het gebouw van appellant op grond van het niet tijdig laten uitvoeren van een veiligheidsinspectie van de elektrische installatie. Allianz baseerde dit verweer op een brief van 21 juli 2021, waarin was medegedeeld dat een keuringsplicht met een deadline van 1 oktober 2011 zou worden opgenomen in een polisclausule, verbonden aan verval van dekking bij niet-naleving. Het hof stelde voorop dat brandschade in beginsel gedekt is onder de verzekering. Een uitzondering is slechts gerechtvaardigd als de verzekerde niet heeft voldaan aan de contractuele vereisten. De kern van het geschil was de vraag of de brief dan wel de polisvoorwaarden de geldende normen bepalen. Het hof oordeelde dat de brief van 21 juli 2021 is achterhaald door de later afgegeven polis, omdat Allianz de daarin aangekondigde keuringsplicht en het bijbehorende dekkingsverval niet heeft opgenomen in een clausule. De brief kondigt dit uitdrukkelijk aan als een toekomstige stap, maar Allianz heeft die stap niet gezet. Dat dit berust op een administratieve omissie aan de zijde van Allianz, komt voor haar eigen risico. Appellant hoefde hier in redelijkheid geen rekening mee te houden, temeer nu de in de brief genoemde keuringsdatum bij afgifte van het polisblad reeds was verstreken. Het hof wijst de hoofdvordering tot uitkering toe. Daarnaast worden de buitengerechtelijke incassokosten toegewezen, nu de belangenbehartigers van appellant meerdere malen buiten rechte hebben getracht een oplossing te bereiken en Allianz de desbetreffende vordering niet heeft weersproken. De uitspraak onderstreept dat verzekeraars aangekondigde verplichtingen en sancties consequent in de polisdocumentatie moeten verwerken, op straffe van verlies van het beroep daarop.