Fatum volledig draagplichtig voor uitkering bij arbeidsongeval

Samenvatting

In deze hoger beroepszaak bij het Gerechtshof Den Haag stond de vraag centraal welke verzekeraar de volledige draagplicht draagt voor een uitgekeerde schadevergoeding aan de erven van een slachtoffer van een arbeidsongeval waarbij spanbanden van een aanhangwagen betrokken waren. Allianz had de schade vergoed onder haar WLM-polis, maar stelde dat deze uitkering onverplicht was omdat de schade uitsluitend gedekt was onder de AVB-polis van Fatum. Fatum verweerde zich en bepleitte bekrachtiging van het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 3 april 2024, dat kennelijk in haar voordeel had uitgevallen. Het hof behandelt de grieven van Allianz gezamenlijk en toetst aan artikel 7:961 BW, dat het onderlinge verhaal tussen verzekeraars bij samenlopende dekking regelt. Op grond van dit artikel dragen meerdere verzekeraars in beginsel naar evenredigheid bij, maar kunnen zij bij overeenkomst hiervan afwijken. De AVB-polis van Fatum bevat een excedentbepaling (artikel 2.7.1) die bepaalt dat de AVB-polis geldt als excedent van andere verzekeringen. Het hof oordeelt dat de aansprakelijkheid van het betrokken bedrijf een werkrisico betreft: het bedrijf had moeten toezien dat derden zich niet in de buurt van de aanhangwagen en de spanbanden konden begeven. Dit werkrisico valt uitsluitend onder de dekking van de AVB-polis van Fatum, zodat Allianz onverplicht heeft uitgekeerd en volledig verhaal kan nemen op Fatum. Het hof vernietigt het vonnis van de rechtbank Rotterdam en verklaart voor recht dat Fatum volledig draagplichtig is voor zowel de uitgekeerde schadevergoeding als de kosten van het schaderegelingstraject. Fatum wordt tevens veroordeeld in de proceskosten van ruim €25.870. De uitspraak bevestigt het belang van een zorgvuldige analyse van het werkrisico bij de vraag naar draagplicht tussen samenlopende verzekeraars.