Hoger beroep niet-ontvankelijk na afstand via regelrechter-formulier

Samenvatting

In deze zaak stond centraal of appellanten ontvankelijk waren in hun hoger beroep van een vonnis dat was gewezen door de kantonrechter via het experiment 'regelrechter' op grond van artikel 96 Rv en het Tijdelijk besluit experiment regelrechter. Beide partijen hadden zich vrijwillig voor deze procedure aangemeld en daarbij op het aanmeldformulier expliciet aangekruist dat zij géén gebruik wilden maken van de mogelijkheid van hoger beroep. Het Gerechtshof Den Haag verklaart appellanten niet-ontvankelijk. De wettelijke grondslag hiervoor is artikel 333 Rv, dat bepaalt dat hoger beroep tegen een dergelijk vonnis slechts openstaat indien partijen zich dat recht bij aanmelding uitdrukkelijk en eensluidend hebben voorbehouden. Nu beide partijen het vakje 'nee' hadden aangekruist, was van een dergelijk voorbehoud geen sprake en hadden zij onherroepelijk afstand gedaan van dit rechtsmiddel. Appellanten betoogden primair dat artikel 96 Rv in het geheel niet van toepassing was op hun geschil, dat betrekking had op eigendom van registergoederen en verkrijgende verjaring. Zij voerden aan dat de rechtsgevolgen van verkrijgende verjaring van registergoederen grotendeels van dwingend recht zijn en derden raken via de openbare registers, zodat dit type geschil zich niet leent voor de vrijwillige rechtsmachtprocedure van artikel 96 Rv. De kantonrechter had dit ambtshalve moeten onderzoeken, aldus appellanten, en het nalaten daarvan zou de afstandsverklaring van een wettelijke grondslag beroven. Het hof verwierp dit verweer. De conclusie luidt dat de afstandsverklaring in het aanmeldformulier rechtsgeldig en bindend is, zodat appellanten de weg naar hoger beroep definitief hadden afgesloten. De uitspraak onderstreept het belang van een weloverwogen keuze bij aanmelding voor de regelrechterprocedure: de keuze voor of tegen hoger beroep op het formulier heeft verstrekkende en onomkeerbare procesrechtelijke gevolgen.