Horecawerknemer verliest loonvordering na cassatie en verwijzing
ECLI:NL:GHDHA:2026:2131, Gerechtshof Den Haag, 07-07-2026, 200.350.748/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Vervolg van HR 20 september 2024, ECLI:NL:HR:2024:1278 over de klachtplicht ex art. 6:89 BW. Werknemer vordert betaling van gewerkte, maar niet betaalde overuren. De vordering is door het hof Amsterdam afgewezen op de grond dat werknemer niet heeft voldaan aan zijn klachtplicht. Na cassatie en verwijzing komt het hof Den Haag tot dezelfde uitkomst.
Kern van de zaak
Een werknemer (appellant) vorderde nabetaling van ruim €5.000 aan overuren, pensioenafdracht en aanverwante bedragen van zijn voormalig werkgever in de horeca (La Bastille XL / Café La Bastille B.V.). Na een eerdere procedure bij het hof Amsterdam en een cassatieprocedure werd de zaak verwezen naar het Gerechtshof Den Haag.
Beslissing van de rechter
Het hof bekrachtigt het vonnis van de kantonrechter voor zover aan zijn oordeel onderworpen en veroordeelt de werknemer in de kosten van het geding na verwijzing. De doorslaggevende reden is dat de inhoudelijke vorderingen van de werknemer niet slagen; het partijverweer (niet-ontvankelijkheid wegens verkeerde gedaagde) wordt verworpen omdat in cassatie de partijkwestie onbestreden is gebleven en La Bastille XL als arbeidsrechtelijke wederpartij geldt.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele arbeidsrechtelijke loonvordering in de horeca na een lange proceduregang; de uitkomst past binnen bestaande cassatierechtelijke kaders en stelt geen nieuwe rechtsregels. De financiële belangen zijn beperkt.
Belangrijkste punten
- 1Het beroep op niet-ontvankelijkheid wegens verkeerde procespartij (La Bastille XL vs. Café La Bastille B.V.) wordt verworpen: cassatie liet de partijvaststelling onaangetast.
- 2Na verwijzing wordt als vaststaand aangenomen dat tussen appellant en La Bastille XL een arbeidsovereenkomst heeft bestaan.
- 3De werknemer vorderde onder meer €5.132,61 aan achterstallig loon/overuren, wettelijke verhoging en rente, alsmede melding aan het bedrijfstakpensioenfonds Horeca.
- 4Het hof bekrachtigt het eerdere vonnis; onaantastbaar geworden onderdelen uit de arresten van hof Amsterdam (2022) vallen buiten de beoordeling na verwijzing.
- 5De werknemer wordt veroordeeld in de proceskosten van het geding na verwijzing.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak illustreert de werking van het verwijzingsstelsel na cassatie: niet-bestreden oordelen – ook over procespartijen – worden na verwijzing als vaststaand beschouwd en zijn niet opnieuw voor debat vatbaar. Dit bevestigt vaste cassatierechtelijke leer.
Praktische impact
Voor de werknemer betekent de bekrachtiging dat zijn loonvorderingen definitief worden afgewezen en hij bovendien de proceskosten na verwijzing moet dragen, wat de financiële schade van de procedure vergroot.
Onderwerp-impact
In de horecasector benadrukt deze zaak het belang van correcte identificatie van de formele werkgever bij aanvang van een procedure, en de risico's van een langdurige multi-instantie-procedure voor werknemers die relatief bescheiden loonvorderingen instellen.
Samenvatting
In deze zaak na verwijzing door de Hoge Raad beoordeelt het Gerechtshof Den Haag een arbeidsrechtelijk geschil tussen een horecawerknemer en zijn voormalig werkgever, La Bastille XL (dan wel Café La Bastille B.V.). De werknemer had in eerste aanleg een groot aantal verweerders gedagvaard en vorderde onder meer een nabetaling van ruim €5.000 aan niet-uitbetaalde overuren, wettelijke verhoging, wettelijke rente en afdracht aan het bedrijfstakpensioenfonds Horeca. Na een kantonprocedure en twee arresten van het gerechtshof Amsterdam in 2022 volgde cassatie, waarna de zaak werd verwezen naar Den Haag. In de procedure na verwijzing beriep La Bastille XL zich op niet-ontvankelijkheid van de werknemer, stellende dat uitsluitend Café La Bastille B.V. zijn formele werkgever was. Het hof verwerpt dit verweer. Nu in cassatie geen bezwaar is gemaakt tegen de vaststelling dat La Bastille XL als procespartij geldt, moet dit na verwijzing als vaststaand worden aangenomen. De procesrechtelijke positie van La Bastille XL als wederpartij is daarmee onaantastbaar geworden. Voor de inhoudelijke beoordeling sluit het hof zich aan bij de eerdere beslissingen en bekrachtigt het vonnis van de kantonrechter voor zover nog aan zijn oordeel onderworpen. De onderdelen van de Amsterdamse arresten die in cassatie niet of tevergeefs zijn bestreden, zijn definitief geworden en vallen buiten de hernieuwde toetsing. De vorderingen van de werknemer worden aldus afgewezen. De werknemer wordt veroordeeld in de proceskosten van het geding na verwijzing. De zaak heeft beperkte precedentwerking, maar bevestigt de vaste regel dat na cassatie en verwijzing niet-bestreden oordelen – ook ten aanzien van de identiteit van procespartijen – bindend zijn voor de verwijzingsrechter.