Hof Den Haag beoordeelt tussenkomst in aanbestedingsgeschil
ECLI:NL:GHDHA:2026:2062, Gerechtshof Den Haag, 30-06-2026, 200.368.347/01 en 200.368.668/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Aanbesteding voor doelgroepenvervoer. Eisen met betrekking tot de vermelding van de omvang en orde van grootte van de opdracht in de aankondiging van opdracht. Eisen met betrekking tot de vermelding van de maximumwaarde of -hoeveelheid in de aankondiging van opdracht of in de aanbestedingsstukken in het geval van een raamovereenkomst. Causaal verband. belangenafweging. Artikelen 2.62 en 2.66 Aanbestedingswet 2012.
Kern van de zaak
TMS en een Combinatie van partijen procederen in hoger beroep tegen een uitspraak van de voorzieningenrechter in een aanbestedingskwestie. De voorzieningenrechter wees eerder de vorderingen van CTS af en weigerde de Combinatie toe te laten als tussenkomende partij. Zowel TMS als de Combinatie zijn in hoger beroep gegaan tegen deze beslissingen.
Beslissing van de rechter
Het hof behandelt gecombineerd de hoger beroepen van TMS en de Combinatie, waarbij de afwijzing van CTS's vorderingen buiten beschouwing blijft nu geen der partijen daartegen klaagt. De doorslaggevende reden voor de gecombineerde behandeling is de nauwe samenhang tussen de procesposities van TMS en de Combinatie, waarbij het hof eerst de proceshoedanigheid van de Combinatie vaststelt voordat de inhoudelijke gebreken worden beoordeeld. De uitspraak is een tussenbeoordeling; een definitief eindoordeel is op basis van de beschikbare tekst niet volledig af te leiden.
Impactscore
LaagHet betreft een procesrechtelijke tussenbeslissing in een specifiek aanbestedingsgeschil op hoger beroepsniveau, zonder fundamentele nieuwe rechtsregels; de beschikbare tekst is bovendien onvolledig waardoor het eindoordeel niet beoordeeld kan worden.
Belangrijkste punten
- 1De vorderingen van CTS zijn in eerste aanleg afgewezen en worden in hoger beroep niet aangevochten; deze vallen buiten de omvang van de hoger beroepen.
- 2De Combinatie vordert primair tussenkomst, subsidiair voeging aan de zijde van TMS in het hoger beroep van TMS.
- 3Het hof beoordeelt eerst de proceshoedanigheid (tussenkomst of voeging) van de Combinatie alvorens inhoudelijk op de gestelde gebreken in te gaan.
- 4Zowel TMS als de Combinatie klagen over de weigering van de voorzieningenrechter om de Combinatie als tussenkomende partij toe te laten.
- 5De beschikbare tekst is onvolledig; het eindoordeel over de gestelde gebreken en de toe- of afwijzing van de vorderingen is niet kenbaar uit het beschikbare fragment.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt de procedurele vereisten voor tussenkomst en voeging in aanbestedingskortgedingen in hoger beroep, maar heeft beperkte precedentwerking nu het een feitenrechterlijke beslissing betreft op basis van specifieke processuele omstandigheden.
Praktische impact
Voor partijen die in aanbestedingsprocedures als derde willen interveniëren, benadrukt deze zaak het belang van tijdige en correcte procesrechtelijke positionering (tussenkomst vs. voeging) in zowel eerste aanleg als hoger beroep.
Onderwerp-impact
In aanbestedingsgeschillen onderstreept de uitspraak dat derden-inschrijvers die belang hebben bij de uitkomst actief moeten optreden om hun procespositie veilig te stellen, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep.
Samenvatting
In deze zaak bij het Gerechtshof Den Haag staan twee gecombineerde hoger beroepen centraal in een aanbestedingsgeschil. In eerste aanleg heeft de voorzieningenrechter de vorderingen van CTS afgewezen en geweigerd de Combinatie toe te laten als tussenkomende partij. Tegen de afwijzing van de CTS-vorderingen heeft geen van de partijen hoger beroep ingesteld, zodat de hoger beroepen zich beperken tot de vorderingen van TMS en de Combinatie. De Combinatie vordert in hoger beroep primair alsnog te mogen tussenkomen, subsidiair te mogen voegen aan de zijde van TMS. Zowel TMS als de Combinatie klagen over de beslissing van de voorzieningenrechter om de Combinatie niet als tussenkomende partij toe te laten in eerste aanleg. Het hof kiest voor een gecombineerde behandeling van beide hoger beroepen vanwege de nauwe samenhang. Methodologisch stelt het hof eerst de proceshoedanigheid van de Combinatie vast — tussenkomst of voeging — alvorens de inhoudelijke gestelde gebreken te beoordelen en vervolgens te bezien of die gebreken kunnen leiden tot toewijzing van de vorderingen. De juridische kern van de zaak draait om de procesrechtelijke vraag of een partij die in eerste aanleg niet (tijdig) als tussenkomende partij is toegelaten, deze positie alsnog in hoger beroep kan innemen. Dit raakt aan fundamentele beginselen van aanbestedingsrecht en kort-gedingprocesrecht. De beschikbare tekst van de uitspraak is onvolledig; het definitieve oordeel over de inhoudelijke gebreken en de uiteindelijke toe- of afwijzing van de vorderingen is op basis van het beschikbare fragment niet vast te stellen. De impactscore is daarom conservatief gehouden.