Balkons gelden als erf bij beoordeling inkijkverbod artikel 5:50 BW

Samenvatting

In deze burenrechtelijke zaak heeft het Gerechtshof Amsterdam op 10 maart 2026 geoordeeld dat balkons van buren kwalificeren als 'erf' in de zin van artikel 5:50 lid 1 BW. De zaak betreft een conflict tussen twee buren waarbij appellant een uitbouw heeft gerealiseerd met doorzichtige ramen in de zijkant, op minder dan twee meter van de perceelsgrens. Geïntimeerden stelden dat deze ramen in strijd zijn met het wettelijke inkijkverbod van artikel 5:50 BW, omdat zij uitzicht geven op hun balkons. De rechtbank had appellant al in het ongelijk gesteld; appellant vocht dit aan in hoger beroep met acht grieven. Het hof verwerpt de eerste drie grieven van appellant, die erop neerkwamen dat balkons niet als 'erf' in de zin van artikel 5:50 lid 1 BW zouden gelden. Het hof overweegt dat het begrip 'erf' in het BW geen vastomlijnde definitie heeft en dat de betekenis afhangt van de wetsbepaling waarin het voorkomt. Voor Titel 4 van Boek 5 BW, waaronder artikel 5:50 valt, geldt dat onder 'erf' moet worden verstaan iedere onroerende zaak in de zin van artikel 3:3 BW. Onroerend zijn gebouwen en werken die duurzaam met de grond zijn verenigd, rechtstreeks of via andere gebouwen of werken. Nu de balkons duurzaam zijn verenigd met het aangrenzende pand, kwalificeren zij als onroerende zaak en daarmee als erf. De strekking van artikel 5:50 BW — bescherming van de nabuur tegen inbreuk op privacy door inkijk — ondersteunt deze ruime uitleg. De incidentele grief van geïntimeerden over onrechtmatige hinder op grond van artikel 5:37 BW werd door de rechtbank afgewezen en ligt eveneens voor in hoger beroep. De volledige eindbeslissing is op basis van de beschikbare tekst niet volledig reconstrueerbaar.