Appellant claimt eigendom van een strook grond op basis van een gestelde schenking in 1970 door een rechtsvoorganger van geïntimeerden, gevolgd door bevrijdende verjaring in 1993. Er is geen notariële akte opgemaakt. De zaak betreft een burengeschil over eigendomsverkrijging van een grensperceel.

Beslissing van de rechter

Het hof behandelt de grieven van appellant inzake gestelde schenking en verjaring van de strook grond. Op grond van artikel 150 Rv rust de stelplicht en bewijslast op appellant; de uitspraaktekst is onvolledig, maar de doorslaggevende overweging lijkt te zijn dat de gestelde schenking zonder notariële akte onvoldoende rechtsgevolg heeft voor eigendomsoverdracht van onroerend goed.

28van 100

Impactscore

Laag

Het betreft een individueel burengeschil over een strook grond zonder nieuwe rechtsvragen; de toegepaste regels inzake schenking en verjaring van onroerend goed zijn reeds vaste jurisprudentie. De uitspraaktekst is bovendien onvolledig, wat beoordeling van de volledige reikwijdte bemoeilijkt.

Belangrijkste punten

1Eigendomsoverdracht van onroerend goed vereist een notariële akte; de gestelde mondelinge schenking in 1970 voldoet hier niet aan.
2Appellant beroept zich subsidiair op verkrijgende dan wel bevrijdende verjaring na bezitsname in 1970, met voltooiing in 1993.
3Stelplicht en bewijslast voor schenking én verjaring liggen bij appellant (art. 150 Rv).
4Een getuigenverklaring uit 2011 suggereert dat de vader van geïntimeerde de grond informeel aan appellant heeft afgestaan, maar de juridische kwalificatie hiervan is in geschil.
5De uitspraak is gebaseerd op zowel oud BW (art. 7A:1703) als huidig recht (art. 7:175 BW) wat betreft de schenkingsdefinitie.

Impactanalyse

Juridische impact

De zaak bevestigt dat voor eigendomsoverdracht van onroerend goed dwingend een notariële akte vereist is en dat een informele afspraak of mondelinge schenking onvoldoende is; verjaring kan echter als alternatieve verkrijgingsgrond fungeren mits het bezit ondubbelzinnig vaststaat.

Praktische impact

Voor appellant betekent dit dat het zonder notariële akte niet mogelijk is om eigendom op grond van schenking te claimen; de uitkomst van het verjaringsberoep is bepalend voor de vraag of zij eigenaar is geworden van de strook grond.

Onderwerp-impact

In burengeschillen over grenspercelen biedt dit arrest een bevestiging dat informele afspraken over grondoverdracht zonder notariële vastlegging juridisch onvoldoende zijn, en dat verjaring de enige reële alternatieve verkrijgingsgrond vormt.

Samenvatting

In deze hoger beroepsprocedure bij het Gerechtshof Amsterdam staat centraal of appellant eigenaar is geworden van een strook grond grenzend aan haar perceel. Appellant stelt dat een rechtsvoorganger van geïntimeerden de grond in 1970 mondeling aan haar (en haar inmiddels overleden echtgenoot) heeft geschonken. Omdat destijds geen notariële akte is opgemaakt, beroept appellant zich tevens op verkrijgende dan wel bevrijdende verjaring: door de bezitsname na de gestelde schenking zou de verjaringstermijn in 1993 zijn voltooid, waarmee de eigendom van rechtswege op haar zou zijn overgegaan. Het hof stelt voorop dat op grond van artikel 150 Rv de stelplicht en bewijslast voor zowel de schenking als de verjaring bij appellant rusten. Ten aanzien van de schenking overweegt het hof dat eigendomsoverdracht van onroerend goed zowel onder het oude recht (art. 7A:1703 oud BW) als onder het huidige recht (art. 7:175 BW) vereist dat aan de wettelijke vormvereisten wordt voldaan, waaronder het opmaken van een notariële akte. Een mondelinge afspraak of informele overdracht volstaat hiervoor niet. Een getuigenverklaring uit 2011 — afkomstig van een familielid van geïntimeerden — bevestigt weliswaar dat er destijds een informele afspraak over de grond is gemaakt (waarbij de grond in ruil voor coulance over een ventilatorkwestie aan appellant werd gelaten), maar geeft geen uitsluitsel over het juridische karakter van die afspraak. De vraag of het bezit van de strook grond voldoende ondubbelzinnig en openbaar was om verjaring te doen intreden, vormt het kernpunt van de beoordeling. De uitspraaktekst is op dit punt onvolledig, waardoor de definitieve beslissing op de grieven niet volledig kan worden gereconstrueerd. Op basis van de beschikbare overwegingen lijkt het hof de schenking als eigendomsgrond te verwerpen wegens het ontbreken van een notariële akte, terwijl het verjaringsberoep nader feitelijk onderzoek vereist.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 10 november 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

28van 100

LaagLees toelichting ↓