Omgangsverzoek vader met minderjarige dochter afgewezen

Samenvatting

In deze zaak bij het Gerechtshof Amsterdam verzocht een vader in hoger beroep om omgang met zijn twee kinderen, na afwijzing van dat verzoek door de rechtbank. De centrale juridische vragen betreffen het procesbelang van de vader ten aanzien van het oudste kind, dat gedurende de hoger beroepsprocedure meerderjarig is geworden, en de beoordeling van het omgangsverzoek ten aanzien van het jongste kind (kind 2). Ten aanzien van kind 1 overweegt het hof dat de vader geen belang meer heeft bij zijn verzoek nu dit kind meerderjarig is geworden. Het verzoek wordt op dat punt afgewezen wegens het ontbreken van procesbelang. Ten aanzien van kind 2 stelt de vader dat de rechtbank zijn verzoek onterecht heeft afgewezen zonder toereikend onderzoek te gelasten. Hij voert aan dat het verzet van kind 2 tegen contact het gevolg is van negatieve beïnvloeding door de moeder. Bovendien benadrukt de vader zijn ernstige ziekte – hij is onder behandeling voor prostaat- en alvleesklierkanker met slechte herstelperspectieven – als factor die urgentie geeft aan het contactherstel. De vader betoogt dat het uitblijven van contact kind 2 later ernstig kan schaden. De moeder stelt dat de rechtbank terecht heeft beslist en dat het verzet van kind 2 wel degelijk is onderzocht, onder meer door een benoemde bijzondere curator. De beschikking van de rechtbank van 10 november 2025 heeft de moeder reeds verplicht de vader driemaandelijks schriftelijk te informeren over de kinderen en halfjaarlijks een foto te verstrekken. Het hof bespreekt de standpunten over kind 2, maar de tekst van de uitspraak is onvolledig, waardoor de definitieve beslissing op dat punt niet met zekerheid kan worden weergegeven. Op basis van de beschikbare informatie lijkt het hof kritisch te staan tegenover de wijze waarop onderzoek heeft plaatsgevonden, maar een eindoordeel is niet volledig af te leiden uit de aangeleverde tekst.