Effectenleaseovereenkomsten Dexia vernietigd wegens ontbreken toestemming echtgenote
ECLI:NL:GHAMS:2026:2924, Gerechtshof Amsterdam, 13-10-2026, 200.332.883/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Tussenarrest. Effectenlease. Is vernietigingsrecht ex art. 1:88 BW en art. 1:89 BW verjaard? Bewijsopdracht
Kern van de zaak
Een afnemer sloot effectenleaseovereenkomsten met Dexia zonder schriftelijke toestemming van zijn echtgenote. De echtgenote vernietigde deze overeenkomsten bij brief van 26 juni 2003 op grond van artikel 1:89 jo. 1:88 BW. Dexia betwistte de reikwijdte en tijdigheid van de vernietiging en beriep zich op verjaring.
Beslissing van de rechter
Het hof bekrachtigt het oordeel van de rechtbank dat de effectenleaseovereenkomsten rechtsgeldig zijn vernietigd bij brief van 26 juni 2003, en dat deze brief betrekking had op alle door de afnemer gesloten effectenleaseovereenkomsten. Dexia wordt veroordeeld tot terugbetaling aan de echtgenote; het verjaringsverweer van Dexia slaagt niet.
Impactscore
MiddelDe uitspraak past binnen vaste rechtspraak over effectenlease en art. 1:89 BW en heeft geen nieuwe rechtsvormende waarde, maar is relevant voor de resterende individuele Dexia-procedures.
Belangrijkste punten
- 1De echtgenote heeft tijdig een opt-out verklaring uitgebracht tegen de WCAM-overeenkomst van 2007, zodat zij niet gebonden is aan de collectieve schikking met Dexia.
- 2De vernietigingsbrief van 26 juni 2003 op grond van art. 1:89 jo. 1:88 BW omvat alle zonder toestemming gesloten effectenleaseovereenkomsten, niet slechts de specifiek genoemde.
- 3Dexia heeft in hoger beroep geen kenbare grief gericht tegen het oordeel over de reikwijdte van de vernietigingsbrief, waardoor dit in hoger beroep vaststaat.
- 4Het beroep van Dexia op verjaring van de rechtsvordering tot vernietiging wordt verworpen.
- 5Dexia wordt veroordeeld tot betaling van hetgeen zij op grond van de vastgestelde berekening verschuldigd is aan de echtgenote.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een algemeen geformuleerde vernietigingsbrief ex art. 1:89 BW voldoende is om alle zonder toestemming gesloten overeenkomsten te treffen, mits de strekking voor de wederpartij voldoende duidelijk is. Tevens illustreert de zaak dat het nalaten een grief te formuleren in hoger beroep ertoe leidt dat het oordeel van de eerste rechter op dat punt onherroepelijk vaststaat.
Praktische impact
Echtgenoten van Dexia-afnemers die tijdig een opt-out hebben uitgebracht én een vernietigingsbrief hebben verstuurd, kunnen aanspraak maken op terugbetaling van betaalde bedragen, ook als niet alle overeenkomsten expliciet in die brief zijn benoemd.
Onderwerp-impact
Deze uitspraak is relevant voor de nog lopende Dexia-effectenleasezaken en bevestigt de beschermingspositie van niet-toestemmende echtgenoten bij financiële productovereenkomsten.
Samenvatting
In deze hoger beroepsprocedure staat centraal of de effectenleaseovereenkomsten die een afnemer met Dexia had gesloten, rechtsgeldig zijn vernietigd door zijn echtgenote wegens het ontbreken van haar toestemming als bedoeld in artikel 1:88 BW. De echtgenote had bij brief van 26 juni 2003 op grond van artikel 1:89 BW alle zonder haar toestemming gesloten overeenkomsten vernietigd, met verwijzing naar twee specifieke contracten maar met een algemene strekking. Dexia beriep zich in hoger beroep op verjaring en betwistte de reikwijdte van de vernietigingsbrief. Partijen hadden eerder tijdig een opt-out verklaring uitgebracht tegen de WCAM-overeenkomst die dit hof in 2007 verbindend had verklaard, zodat zij niet gebonden waren aan de collectieve schikking. Het hof stelt vast dat de rechtbank in het bestreden tussenvonnis al had geoordeeld dat de vernietigingsbrief van 26 juni 2003 voor Dexia voldoende duidelijk betrekking had op alle door de afnemer gesloten effectenleaseovereenkomsten. Dexia heeft in hoger beroep geen kenbare grief gericht tegen dit oordeel, zodat het in appel als vaststaand heeft te gelden. De enkele verwijzing naar een latere brief uit 2006 in de memorie van grieven volstaat daarvoor niet. Het verjaringsverweer van Dexia slaagt evenmin. Het hof bekrachtigt daarmee de beslissing van de kantonrechter, die voor recht had verklaard dat de effectenleaseovereenkomsten zijn vernietigd en Dexia had veroordeeld tot terugbetaling aan de echtgenote van hetgeen zij op grond van de vastgestelde berekening verschuldigd is. Deze uitspraak past in de langlopende reeks van individuele Dexia-procedures en bevestigt de sterke positie van echtgenoten die tijdig gebruik hebben gemaakt van hun vernietigingsbevoegdheid.