Conservatoir beslag op woning blijft na hoger beroep gehandhaafd
ECLI:NL:GHAMS:2026:2636, Gerechtshof Amsterdam, 03-09-2026, 200.361.883
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Vordering tot opheffing beslag in kort geding. Vordering niet summierlijk ondeugdelijk, beslag niet onnodig en niet disproportioneel. Spoedeisend belang.
Kern van de zaak
Appellant vordert opheffing van een conservatoir beslag dat geïntimeerde op zijn woning heeft gelegd. De voorzieningenrechter wees de vordering af. Appellant bestrijdt dit oordeel in hoger beroep met vijf grieven, stellende dat de vordering ondeugdelijk of voldaan is en het beslag onnodig dan wel disproportioneel is.
Beslissing van de rechter
Het hof wijst de grieven van appellant af en bekrachtigt het vonnis van de voorzieningenrechter. Doorslaggevend is dat appellant de vordering van geïntimeerde zelf heeft erkend, onvoldoende heeft onderbouwd dat hij voldoende verhaal biedt, en de enkele mededeling dat hij bereid was te betalen uit de woningopbrengst onvoldoende zekerheid biedt voor opheffing van het beslag.
Impactscore
LaagHet betreft een kortgedingprocedure in hoger beroep over een individueel conservatoir beslag zonder nieuwe rechtsvragen; het hof past bestaande, vaste jurisprudentie op grond van artikel 705 Rv toe zonder richtinggevende overwegingen.
Belangrijkste punten
- 1Opheffing van conservatoir beslag vereist summierlijk bewijs van ondeugdelijkheid van het ingeroepen recht, nietigheid wegens vormverzuim, of het stellen van voldoende zekerheid (art. 705 Rv).
- 2Appellant heeft de vordering van geïntimeerde zelf erkend, waardoor summierlijke ondeugdelijkheid niet is gebleken.
- 3De stelling dat appellant voldoende verhaal biedt is niet feitelijk onderbouwd; appellant heeft niet toegelicht waarom hij nog steeds niet heeft betaald.
- 4De enkele mededeling dat appellant bereid was te betalen uit de verkoopopbrengst van zijn woning biedt geïntimeerde onvoldoende zekerheid om het beslag op te heffen.
- 5Het hof verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad, inclusief nakosten en rente.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van de maatstaf van artikel 705 Rv: een summiere eigen erkenning van de vordering sluit het slagen van een opheffingsvordering op grond van ondeugdelijkheid nagenoeg uit. De bewijslast op de beslagene om disproportionaliteit of onnodigheidheid aan te tonen is zwaar.
Praktische impact
Voor appellant betekent dit dat het beslag op zijn woning gehandhaafd blijft totdat de onderliggende vordering is voldaan of anderszins zekerheid is gesteld. Verkoop of bezwaring van de woning zonder toestemming van geïntimeerde blijft geblokkeerd.
Onderwerp-impact
In vastgoedgerelateerde geschillen onderstreept deze uitspraak dat een conservatoir beslag op een woning moeilijk ophefbaar is zolang de beslagene de vordering erkent en geen concrete, feitelijk onderbouwde zekerheid biedt.
Samenvatting
In deze kort-gedingprocedure in hoger beroep vorderde appellant opheffing van een conservatoir beslag dat geïntimeerde had gelegd op zijn woning. De voorzieningenrechter had die vordering eerder afgewezen, en appellant bestuurde het vonnis met vijf grieven. Het hof van Amsterdam stelt voorop dat opheffing van conservatoir beslag mogelijk is indien op straffe van nietigheid voorgeschreven vormen zijn verzuimd, summierlijk van de ondeugdelijkheid van het ingeroepen recht of van het onnodige van het beslag blijkt, of voldoende zekerheid is gesteld voor de geldvordering (art. 705 Rv). Met zijn eerste grief betoogde appellant dat de vordering van geïntimeerde ondeugdelijk of al voldaan was. Het hof verwerpt dit argument, omdat appellant de vordering zelf heeft erkend; een dergelijke erkenning sluit summierlijke ondeugdelijkheid in beginsel uit. Appellant heeft onvoldoende toelichting gegeven om anders te oordelen. Voor zover appellant ook aanvoerde dat het beslag onnodig dan wel disproportioneel is, heeft hij dit evenmin voldoende feitelijk onderbouwd. Hij stelde weliswaar voldoende verhaal te bieden, maar heeft dit niet geconcretiseerd. Ook zijn stelling dat hij steeds tot nakoming bereid was, staat haaks op het feit dat hij geïntimeerde nog steeds niet heeft betaald. De enkele mededeling dat hij de vordering wilde voldoen uit de verkoopopbrengst van zijn woning biedt geïntimeerde onvoldoende zekerheid; dit klemt temeer omdat appellant zijn betalingsverplichtingen niet is nagekomen. Het hof bekrachtigt het vonnis van de voorzieningenrechter, verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad en wijst de overige grieven eveneens af. De uitspraak is een klassieke toepassing van de terughoudende maatstaf bij opheffing van conservatoir beslag: zolang de schuldenaar de vordering erkent en geen adequate zekerheid stelt, heeft de schuldeiser recht op handhaving van het beslag als waarborg voor verhaal.