Hof verbetert kennelijke fouten in familiezaak beschikking

Samenvatting

Op 21 juli 2026 wees het Gerechtshof Amsterdam een herstelbeschikking in een familiezaak over een minderjarige. Het hof had op 16 juni 2026 een beschikking gewezen, vermoedelijk over gezag of voogdij, waarbij de vader nadien om verbetering verzocht. De vader wenste enerzijds correctie van tekstuele fouten en anderzijds een inhoudelijke aanvulling aan de beschikking, inhoudende een verwijzing naar een verbod dat hem ten aanzien van de minderjarige zou zijn opgelegd. Het hof beoordeelde het verzoek aan de hand van artikel 31 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, dat herstel van kennelijke reken-, schrijf- of andere kennelijke fouten toestaat voor zover deze zich voor eenvoudig herstel lenen. Het hof stelde vier kennelijke fouten vast: een abusievelijk verbroken zinsverband in rechtsoverweging 5.23, een foutief jaartal ('2012' in plaats van '2017') in diezelfde overweging, een onjuiste datum van het raadsrapport ('30 november 2022' in plaats van '30 november 2023') in rechtsoverweging 5.30, en een taalkundige fout ('De hof' in plaats van 'Het hof') in rechtsoverweging 5.42. Al deze fouten werden verbeterd. Het verzoek van de vader om de beschikking aan te vullen met een zin over een hem opgelegd verbod wees het hof af. Een dergelijke toevoeging vormt geen herstel van een kennelijke fout, maar een inhoudelijke wijziging van de beslissing. Artikel 31 Rv biedt hiervoor geen grondslag. De vader had zijn instemming met de verbeteringen afhankelijk gesteld van inwilliging van zijn aanvullingsverzoek, maar het hof ging daaraan voorbij nu de wettelijke basis daarvoor ontbreekt. De uitspraak heeft beperkte zelfstandige betekenis: zij bevestigt slechts de vaste en rechtstreekse toepassing van artikel 31 Rv en maakt duidelijk dat de herstelprocedure niet als verkapte herzienings- of aanvullingsroute kan worden gebruikt.