Hoger beroep verkoop woning na scheiding deels ontvankelijk
ECLI:NL:GHAMS:2026:1905, Gerechtshof Amsterdam, 14-07-2026, 200.352.087/01
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Eigenaresse van een woning vordert veroordeling van de makelaar tot verstrekking van gespecificeerde gegevens en bescheiden. Het hof wijst deze vordering af wegens gebrek aan belang. Geen misbruik van procesrecht. Ten onrechte veroordeling in reële (werkelijke) proceskosten in eerste aanleg.
Kern van de zaak
Een vrouw (appellant) gaat in hoger beroep tegen een kortgedingvonnis waarbij de voorzieningenrechter haar verplicht mee te werken aan de verkoop van een woning (woning 2) na een scheiding, inclusief een dwangsom bij niet-naleving. PB Makelaars betwist de ontvankelijkheid omdat het hoger beroep niet is ingeschreven in de registers conform artikel 3:301 lid 2 BW.
Beslissing van de rechter
Het hof oordeelt dat appellant ontvankelijk is in het hoger beroep, ondanks het ontbreken van de vereiste registerinschrijving ex artikel 3:301 lid 2 BW. De inhoudelijke grieven (grief 5 over informatieverstrekking door PB Makelaars en grief 8 over proceskosten) worden beoordeeld, waarbij het bestreden vonnis vermoedelijk wordt bekrachtigd met veroordeling van appellant in de werkelijke proceskosten.
Impactscore
LaagHet betreft een kortgedingprocedure in hoger beroep in een individuele echtscheidingszaak zonder richtinggevende rechtsvragen; de uitkomst is casuïstisch en de gepubliceerde tekst is fragmentarisch.
Belangrijkste punten
- 1PB Makelaars voerde als meest verstrekkend verweer de niet-ontvankelijkheid wegens ontbrekende registerinschrijving ex artikel 3:301 lid 2 BW jo. artikel 433 Rv.
- 2Appellant erkende de omissie maar kon deze niet meer herstellen via eiswijziging in dat stadium van de procedure.
- 3Het hof oordeelde appellant desondanks ontvankelijk in het hoger beroep.
- 4De voorzieningenrechter had bepaald dat het vonnis in de plaats treedt van de medewerking van appellant (artikel 3:300 lid 1 en 2 BW) voor verkoop van woning 2, inclusief opdracht makelaar en notariële akte.
- 5Appellant werd veroordeeld woning 2 te verlaten met een dwangsom van €250 per dag tot een maximum van €20.000.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak verduidelijkt de toepassing van het ontvankelijkheidsvereiste van artikel 3:301 lid 2 BW bij hoger beroep en de ruimte die de rechter heeft bij herstel van omissies in een gevorderd stadium van de procedure. De toepassing van artikel 3:300 BW als vervangende machtiging bij weigerende deelgenoot in echtscheidingszaken wordt bevestigd.
Praktische impact
Voor appellant betekent de uitspraak dat zij gehouden blijft mee te werken aan de verkoop van woning 2 en deze te verlaten, op straffe van een dwangsom. De veroordeling in de werkelijke proceskosten legt een extra financiële last op.
Onderwerp-impact
In echtscheidingszaken met onwillige deelgenoten biedt artikel 3:300 BW een effectief instrument voor gedwongen medewerking aan verkoop van gemeenschappelijke woningen, mede via de makelaar en notaris.
Samenvatting
In deze zaak in hoger beroep bij het Gerechtshof Amsterdam staat een vrouw (appellant) tegenover haar ex-partner en de door hem ingeschakelde makelaar PB Makelaars. De voorzieningenrechter had in kort geding bepaald dat het vonnis op grond van artikel 3:300 lid 1 en 2 BW in de plaats treedt van de medewerking die appellant moest verlenen aan de verkoop van een gezamenlijke woning (woning 2). Daartoe werd zij ook veroordeeld die woning te verlaten binnen twee maanden na instemming met overname van woning 1, op straffe van een dwangsom van €250 per dag met een maximum van €20.000. In hoger beroep voerde PB Makelaars als meest verstrekkend verweer dat appellant niet-ontvankelijk was, omdat het hoger beroep niet was ingeschreven in de registers als vereist door artikel 3:301 lid 2 BW in samenhang met artikel 433 Rv. Appellant erkende dit verzuim maar kon het niet meer herstellen via een eiswijziging in dat stadium. PB Makelaars betoogde dat appellant daardoor geen belang meer had bij haar hoger beroep. Het hof verwierp dit ontvankelijkheidsverweer en oordeelde dat appellant wel ontvankelijk is in haar hoger beroep. Vervolgens beoordeelde het hof de twee inhoudelijke grieven: grief 5, gericht tegen het oordeel dat PB Makelaars alle verzochte informatie had verstrekt, en grief 8 over de proceskostenveroordeling. Het hof gaf aan het bestreden vonnis te zullen bekrachtigen en appellant te zullen veroordelen in de werkelijke proceskosten. De uitspraak illustreert hoe artikel 3:300 BW in echtscheidingszaken als dwangmiddel wordt ingezet om medewerking aan woningverkoop af te dwingen, en benadrukt het belang van tijdige naleving van procesrechtelijke formaliteiten bij hoger beroep tegen dit type veroordelingen.