Ontslag PIW-er op staande voet vernietigd wegens ontbrekende dringende reden

Samenvatting

In deze zaak stond centraal of het ontslag op staande voet van een penitentiaire inrichtingswerker (PIW-er) bij de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) rechtsgeldig was. De PIW-er was ontslagen wegens onprofessioneel gedrag jegens een gedetineerde, vastgelegd op camerabeelden van 3 maart 2025. De kantonrechter had geoordeeld dat sprake was van een dringende reden en ernstige verwijtbaarheid, en wees de vorderingen van de werknemer af. In hoger beroep betwistte de PIW-er zowel de kwalificatie van zijn gedrag als de aanwezigheid van een dringende reden. Het Gerechtshof Amsterdam stelt vast dat PIW-ers tot taak hebben een professionele vertrouwensrelatie met bewoners op te bouwen, en dat een zekere mate van amicale omgang daarbij past. Op basis van de camerabeelden stelt het hof echter ook vast dat het gedrag van appellant – waaronder aaitjes over de rug, hand vasthouden en strelen, en wederzijdse buikprikjes – de normale amicale omgang duidelijk te buiten ging en evident onprofessioneel en 'flirterig' van aard was. Desondanks concludeert het hof dat dit gedrag, alle omstandigheden in aanmerking genomen, niet de kwalificatie van een dringende reden in de zin van artikel 7:677 BW kan dragen. Daarmee was het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig. Als gevolg hiervan is DJI op grond van artikel 7:681 BW van rechtswege een billijke vergoeding verschuldigd. Het hof dient de hoogte daarvan vast te stellen op basis van alle omstandigheden van het geval. Appellant had zijn loonschade tot 17 april 2025 – de datum waarop hij elders tijdelijk werk vond – berekend op iets meer dan € 7.000,- bruto. De uitspraak illustreert dat zelfs bij vastgesteld grensoverschrijdend gedrag de proportionaliteitstoets bij ontslag op staande voet doorslaggevend kan zijn.