Beroep tegen woonbestemming voormalige steenfabriek Winterswijk ongegrond
ECLI:NL:RVS:2026:6660, Raad van State, 11-11-2026, 202404803/1/R4
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 20 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Winterswijk het bestemmingsplan "Goossensweg, nabij 7" vastgesteld. Met het bestemmingsplan wordt onder meer aan een graslandperceel nabij het adres Goossensweg 7 in Winterswijk Meddo een woonbestemming toegekend. Het plangebied bevindt zich in het buitengebied van de gemeente Winterswijk, ten noordoosten van de woonkern Meddo. In het plangebied zijn restanten van een oude steenoven en een berkenboom gelegen. [partij] is de initiatiefnemer van het plan. Hij is voornemens om de voormalige steenfabriek ("Het Fabriek Goossens") op het perceel ongeveer na te bouwen om in gebruik te kunnen nemen als woning. Het gebouw wordt op de fundering van de oude steenfabriek gebouwd in klassieke stijl. [appellant A] en [appellant B] wonen op ongeveer 63 m van het plangebied op het adres [locatie] in Winterswijk Meddo. [appellant A] en [appellant B] vrezen dat het plan negatieve gevolgen heeft voor de cultuurhistorie en natuurwaarden van het gebied en om die reden niet vastgesteld had mogen worden.
Kern van de zaak
Omwonenden [appellant A] en [appellant B], wonend op circa 63 meter van het plangebied aan de Goossensweg 7 in Winterswijk Meddo, kwamen in beroep tegen een bestemmingsplan dat een woonbestemming toekent aan een graslandperceel. De initiatiefnemer wil op de fundering van een voormalige steenfabriek een woning herbouwen. Appellanten vrezen negatieve gevolgen voor cultuurhistorie en natuurwaarden van het gebied.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft het beroep ongegrond verklaard. De doorslaggevende reden is dat de bezwaren van appellanten tegen de toekenning van de woonbestemming en de gevolgen voor cultuurhistorie en natuurwaarden niet slagen. Er worden geen proceskosten vergoed.
Impactscore
LaagHet betreft een enkelvoudige kamer-uitspraak over een individueel bestemmingsplan in een kleine gemeente; de uitkomst is casuïstisch van aard en stelt geen nieuwe rechtsnormen. De toepassing van het overgangsrecht is standaard en niet controversieel.
Belangrijkste punten
- 1Op deze procedure blijft het oude recht (Wet ruimtelijke ordening) van toepassing, omdat het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 (21 december 2023) ter inzage is gelegd.
- 2Het plan voorziet in herbouw van de voormalige steenfabriek ('Het Fabriek Goossens') op de historische fundering als woning, inclusief herstel van een droogschuur als bijgebouw.
- 3Appellanten wonen op circa 63 meter van het plangebied en stelden dat het plan negatieve gevolgen heeft voor cultuurhistorie en natuurwaarden.
- 4De landschappelijke inpassing (karrenspoor-toegangsweg, verschralend graslandbeheer, nadruk op kleiwinningshoogteverschillen) is onderdeel van het plan.
- 5Het beroep is ongegrond verklaard; de bezwaren over cultuurhistorie en natuur zijn niet gehonoreerd.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht bij de inwerkingtreding van de Omgevingswet: voor bestemmingsplannen waarvan het ontwerp vóór 1 januari 2024 ter inzage lag, blijft de Wet ruimtelijke ordening van toepassing. Dit is een routinematige toepassing van artikel 4.6, derde lid, Invoeringswet Omgevingswet.
Praktische impact
De initiatiefnemer kan de herbouw van de voormalige steenfabriek als woning op de Goossensweg doorgang laten vinden; het bestemmingsplan staat onherroepelijk vast zodra ook eventuele overige rechtsmiddelen zijn uitgeput. Omwonenden hebben hun bezwaren over natuur- en cultuurhistorische aantasting niet kunnen doorzetten.
Onderwerp-impact
Voor ruimtelijke ordening in het buitengebied bevestigt deze uitspraak dat herbestemming van voormalige industriële percelen naar wonen mogelijk is, ook wanneer omwonenden cultuurhistorische en ecologische bezwaren aanvoeren, mits het plan voorziet in passende landschappelijke inpassing.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 11 november 2026 betreft een beroep van twee omwonenden tegen het bestemmingsplan 'Goossensweg, nabij 7' van de gemeente Winterswijk. Met dit plan wordt aan een graslandperceel in het buitengebied van Winterswijk Meddo een woonbestemming toegekend, om de initiatiefnemer in staat te stellen een woning te bouwen op de fundering van de voormalige steenfabriek 'Het Fabriek Goossens'. Het voornemen omvat herbouw in klassieke stijl, herstel van een droogschuur als bijgebouw en zorgvuldige landschappelijke inpassing, onder meer via een karrenspoor-toegangsweg en verschralend graslandbeheer dat de karakteristieke reliëfverschillen door vroegere kleiwinning benadrukt. Appellanten, wonend op circa 63 meter van het plangebied, vreesden negatieve effecten op de cultuurhistorische waarden en de natuurwaarden van het gebied en stelden dat het plan om die reden niet vastgesteld had mogen worden. Als eerste vraag beoordeelde de Afdeling het toepasselijke recht: omdat het ontwerpplan op 21 december 2023 ter inzage is gelegd, dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024, blijft op grond van artikel 4.6, derde lid, Invoeringswet Omgevingswet het oude recht — waaronder de Wet ruimtelijke ordening — van toepassing. Inhoudelijk heeft de Afdeling de beroepsgronden van appellanten niet gehonoreerd. De bezwaren over cultuurhistorie en natuur bleken onvoldoende grond om het bestemmingsplan in strijd met het recht te achten, mede gelet op de in het plan voorziene landschappelijke inpassingsmaatregelen. Het beroep is ongegrond verklaard en er worden geen proceskosten vergoed. De uitspraak is gedaan door een enkelvoudige kamer en heeft een beperkte precedentwerking; zij illustreert de gangbare toepassing van overgangsrecht bij de Omgevingswet en de beoordeling van buitengebied-herbestemmingen.