Beroep tegen woningbouw via Ruimte-voor-Ruimte ongegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:6659, Raad van State, 11-11-2026, 202405482/1/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)In het besluit van 3 juli 2024 heeft de raad van de gemeente Westerwolde het bestemmingsplan "Buitengebied, Tjabbesstreek en Oosteinde 44" vastgesteld. Het plan gaat over het perceel aan de Tjabbesstreek, kadastraal bekend als gemeente Wedde, sectie I, nummers 1494 en 1495, en het perceel Oosteinde 44, beide gelegen in Blijham. Vanwege het vervallen van de manegefunctie op het perceel Oosteinde 44 is in het plan aan dit perceel een woonbestemming toegekend. Daarnaast maakt het plan, door de sloop van de manege, de bouw van een woning op het perceel aan de Tjabbesstreek mogelijk. Hierbij heeft de raad toepassing gegeven aan de Ruimte-voor-Ruimteregeling uit de omgevingsverordening Provincie Groningen 2016 (hierna: Omgevingsverordening). [appellant A] en [appellant B] wonen aan de [locatie] te Blijham. Hun perceel grenst aan het plangebied. Zij zijn het niet eens met het plan, voor zover daarin de bouw van de woning op het perceel aan de Tjabbesstreek mogelijk wordt gemaakt. Het plan is volgens hen in strijd met de Omgevingsverordening.
Kern van de zaak
Omwonenden [appellant A] en [appellant B] in Blijham maken bezwaar tegen een bestemmingsplan dat, via de Ruimte-voor-Ruimteregeling, woningbouw mogelijk maakt op het perceel Tjabbesstreek na sloop van een manege op Oosteinde 44. Appellanten stellen dat het plan in strijd is met de Omgevingsverordening Provincie Groningen 2016.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verklaart het beroep ongegrond. De gemeenteraad heeft de Ruimte-voor-Ruimteregeling uit de Omgevingsverordening correct toegepast en heeft binnen zijn beleidsruimte de betrokken belangen voldoende afgewogen.
Impactscore
LaagHet betreft een enkelvoudige kamerbeslissing over een specifiek lokaal bestemmingsplan zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is casuïstisch en heeft beperkte precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht: omdat het ontwerpplan vóór 1 januari 2024 ter inzage lag, blijft de Wet ruimtelijke ordening (oud recht) van toepassing.
- 2De Ruimte-voor-Ruimteregeling uit de Omgevingsverordening Provincie Groningen 2016 is de juridische grondslag voor de nieuwe woning.
- 3Sloop van de manege op Oosteinde 44 is de tegenprestatie voor de nieuwe woning op Tjabbesstreek.
- 4De raad heeft beleidsruimte bij vaststelling van bestemmingsplannen en moet betrokken belangen afwegen; de Afdeling toetst terughoudend.
- 5Appellanten slagen er niet in aan te tonen dat het plan in strijd is met de Omgevingsverordening.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de toepassing van het overgangsrecht bij de inwerkingtreding van de Omgevingswet en onderstreept de beleidsruimte van gemeenteraden bij de toepassing van provinciale Ruimte-voor-Ruimteregelingen. Er worden geen nieuwe rechtsnormen gesteld.
Praktische impact
De woningbouw op het perceel Tjabbesstreek in Blijham kan doorgang vinden; appellanten als direct omwonenden krijgen geen gelijk en hoeven geen proceskosten vergoed te krijgen.
Onderwerp-impact
De uitspraak bevestigt dat sloop van niet-agrarische functies in het buitengebied (zoals een manege) onder de Ruimte-voor-Ruimteregeling kan leiden tot nieuwe woningbouw, mits aan de provinciale voorwaarden is voldaan.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 11 november 2026 betreft een beroep van twee omwonenden uit Blijham tegen een door de gemeenteraad vastgesteld bestemmingsplan. Het plan maakt twee zaken mogelijk: een woonbestemming op het perceel Oosteinde 44 (waar eerder een manege gevestigd was) en de bouw van een nieuwe woning op het naastgelegen perceel aan de Tjabbesstreek. De juridische grondslag voor die nieuwe woning is de Ruimte-voor-Ruimteregeling uit de Omgevingsverordening Provincie Groningen 2016, waarbij de sloop van de manege als tegenprestatie fungeert. Appellanten, wier perceel grenst aan het plangebied, stellen dat het plan in strijd is met deze Omgevingsverordening. Een eerste procedurele kwestie betreft het toepasselijke recht: omdat het ontwerpplan op 26 oktober 2023 ter inzage is gelegd — dus vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — blijft op grond van het overgangsrecht de Wet ruimtelijke ordening (oud recht) van toepassing. De Afdeling beoordeelt de zaak dan ook op basis van het oude planologische recht. Inhoudelijk oordeelt de Afdeling dat de gemeenteraad beschikt over beleidsruimte bij de vaststelling van bestemmingsplannen en de daarbij behorende belangenafweging. De Afdeling toetst dit terughoudend. Appellanten slagen er niet in aannemelijk te maken dat het plan in strijd is met de Omgevingsverordening of dat de raad de betrokken belangen onvoldoende heeft afgewogen. Het beroep wordt ongegrond verklaard. Er is geen proceskostenveroordeling uitgesproken. De uitspraak heeft een beperkte bredere impact: zij bevestigt bestaand recht over overgangsrecht bij de Omgevingswet en de toepassingsruimte van Ruimte-voor-Ruimteregelingen, maar stelt geen nieuwe rechtsnormen.