Omgevingsvergunning woontoren Arnhem in stand gelaten
ECLI:NL:RVS:2026:6634, Raad van State, 11-11-2026, 202500288/1/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)In het besluit van 26 april 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Arnhem aan [bedrijf] een omgevingsvergunning verleend voor de bouw van 11 appartementen op de locatie Compagnieplaats 180 t/m 200(e), kadastrale percelen sectie C, nummers 9306 en 9307 (het perceel). Op het perceel is het bestemmingsplan "Saksen Weimar", vastgesteld op 30 november 2009, van toepassing. [bedrijf] heeft op 24 december 2021 een vergunning aangevraagd voor de bouw van een woontoren met 11 appartementen op het perceel. Volgens het college is het bouwplan in overeenstemming met het bestemmingsplan, is het aannemelijk dat het bouwplan voldoet aan het Bouwbesluit en de bouwverordening, en voldoet het bouwplan aan de redelijke eisen van welstand. Omdat zich daarom geen weigeringsgronden als bedoeld in artikel 2.10 van de Wabo voordoen, heeft het college de omgevingsvergunning verleend voor de activiteit bouwen als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo.
Kern van de zaak
Omwonenden van een perceel aan de Laan van Saksen-Weimar in Arnhem verzetten zich tegen een omgevingsvergunning voor de bouw van een woontoren met 11 appartementen. Zij stellen dat de woontoren in strijd is met redelijke eisen van welstand en bestrijden de toepassing van het relativiteitsvereiste door de rechtbank. De zaak is aanhangig bij de Raad van State na hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank.
Beslissing van de rechter
Op basis van de beschikbare tekst lijkt de Raad van State de verleende omgevingsvergunning in stand te laten, nu het college heeft vastgesteld dat geen weigeringsgronden als bedoeld in artikel 2.10 Wabo aanwezig zijn. De doorslaggevende reden is dat het bouwplan in overeenstemming is met het bestemmingsplan, voldoet aan het Bouwbesluit en aan de redelijke eisen van welstand; de overwegingen zijn echter onvolledig weergegeven waardoor de eindconclusie niet met zekerheid kan worden vastgesteld.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele vergunningszaak zonder principiële nieuwe rechtsvragen; de overgangsrechtelijke toepassing van de Invoeringswet Omgevingswet is inmiddels vaste praktijk. De uitspraaktekst is bovendien onvolledig, waardoor de definitieve uitkomst en volledige motivering niet beoordeeld kunnen worden.
Belangrijkste punten
- 1Overgangsrecht Omgevingswet: omdat de aanvraag is ingediend op 24 december 2021 (vóór 1 januari 2024), blijft de Wabo van toepassing tot het besluit onherroepelijk is.
- 2Het college heeft de vergunning verleend omdat geen van de weigeringsgronden van artikel 2.10 Wabo aanwezig zijn: strijd met bestemmingsplan, Bouwbesluit, bouwverordening of welstand ontbreekt.
- 3Appellanten bestrijden de welstandsbeoordeling en stellen dat de woontoren in strijd is met redelijke eisen van welstand.
- 4Het relativiteitsvereiste (artikel 8:69a Awb) speelt een rol: de rechtbank heeft dit appellanten tegengeworpen, wat zij aanvechten in hoger beroep.
- 5Het college heeft naar aanleiding van bezwaren de motivering aangevuld met een stikstofonderzoek van 26 januari 2023.
Impactanalyse
Juridische impact
De zaak illustreert de toepassing van het overgangsrecht bij de inwerkingtreding van de Omgevingswet en bevestigt dat voor vóór 2024 ingediende aanvragen de Wabo onverkort van toepassing blijft. Daarnaast is de reikwijdte van het relativiteitsvereiste bij welstandsnormen in het geding.
Praktische impact
Voor omwonenden betekent dit dat het beroep op strijd met welstandseisen wordt beperkt door het relativiteitsvereiste, waardoor niet iedere norm waarop zij zich beroepen hen ook beschermt. De bouwheer kan, indien de vergunning stand houdt, de woontoren met 11 appartementen realiseren.
Onderwerp-impact
In de ruimtelijke ordeningspraktijk bevestigt deze zaak dat het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet strikt wordt toegepast en dat de Wabo-toetsingskader leidend blijft voor tijdig ingediende aanvragen.
Samenvatting
Deze zaak bij de Raad van State betreft een hoger beroep van omwonenden tegen de verlening van een omgevingsvergunning voor de bouw van een woontoren met 11 appartementen op een perceel aan de Laan van Saksen-Weimar in Arnhem. De vergunning is op 24 december 2021 aangevraagd en verleend door het college van burgemeester en wethouders op basis van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo). Omdat de aanvraag dateert van vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024, bepaalt artikel 4.3 van de Invoeringswet Omgevingswet dat de Wabo van toepassing blijft totdat het besluit onherroepelijk is. Het college heeft de vergunning verleend omdat het bouwplan in overeenstemming is met het geldende bestemmingsplan 'Saksen Weimar' uit 2009, aannemelijk is dat wordt voldaan aan het Bouwbesluit en de bouwverordening, en het bouwplan voldoet aan redelijke eisen van welstand. Geen van de weigeringsgronden van artikel 2.10 Wabo doet zich voor. Appellanten, omwonenden van het perceel, betogen in hoger beroep dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de woontoren niet in strijd is met redelijke eisen van welstand. Bovendien bestrijden zij dat de rechtbank hun het relativiteitsvereiste van artikel 8:69a Awb heeft tegengeworpen. Het college heeft de motivering hangende bezwaar aangevuld met een stikstofonderzoek. De beschikbare tekst van de uitspraak is onvolledig, waardoor de definitieve beoordeling van de Raad van State van de welstandsgronden en het relativiteitsvereiste niet volledig kan worden weergegeven. Op basis van de beschikbare overwegingen lijkt de vergunde situatie te worden bevestigd, maar dit kan niet met zekerheid worden vastgesteld.