Bestemmingsplan Zuidplas vernietigd, herstelbesluit standhoudt
ECLI:NL:RVS:2026:6507, Raad van State, 04-11-2026, 202306747/2/R3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)In de tussenuitspraak van 13 augustus 2025 heeft de Afdeling de raad van de gemeente Zuidplas opgedragen om binnen 26 weken na verzending van deze tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van de raad van 5 september 2023 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Verzamelplan Zuidplas 2023" te herstellen, dan wel een gewijzigd of een nieuw besluit te nemen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling overwogen dat de raad bij de vaststelling van het bestemmingsplan ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de vergunningvrije bouw- en gebruiksmogelijkheden op de percelen [locatie 1] en [locatie 2]. Daarmee is niet uitgesloten dat de bedrijfsvoering van [appellanten] wordt beperkt.
Kern van de zaak
Appellanten hebben beroep ingesteld tegen het bestemmingsplan 'Verzamelplan Zuidplas 2023' van gemeente Zuidplas, omdat de raad bij de vaststelling onvoldoende rekening had gehouden met vergunningvrije bouw- en gebruiksmogelijkheden op hun percelen, waardoor hun bedrijfsvoering mogelijk werd beperkt.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart het beroep tegen het oorspronkelijke besluit van 5 september 2023 gegrond en vernietigt dit wegens strijd met de artikelen 3:2 en 3:46 Awb (zorgvuldigheid en motivering). Het beroep van rechtswege tegen het herstelbesluit van 21 april 2026 wordt ongegrond verklaard, omdat appellanten de gestelde gebreken daarin niet hebben onderbouwd.
Impactscore
LaagHet betreft een zaak-specifieke toepassing van bekende bestemmingsplan- en Awb-beginselen zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst heeft beperkte precedentwerking buiten de directe partijen en gemeente Zuidplas.
Belangrijkste punten
- 1Het oorspronkelijke bestemmingsplan hield onvoldoende rekening met vergunningvrije bouw- en gebruiksmogelijkheden op de percelen van appellanten, wat in strijd is met artikelen 3:2 en 3:46 Awb.
- 2Na de tussenuitspraak heeft de gemeente Zuidplas een herstelbesluit genomen waarbij onder meer de bestemming 'Tuin' is toegekend aan delen van de betreffende percelen.
- 3Op grond van artikel 6:19, eerste lid, Awb maakt het herstelbesluit automatisch deel uit van het geding als beroep van rechtswege.
- 4Appellanten hebben in hun zienswijze gesteld dat het herstelbesluit nog gebreken bevatte, maar hebben dit niet nader onderbouwd ondanks de geboden gelegenheid.
- 5De raad wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten van € 2.335,00.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat bij de vaststelling van een bestemmingsplan rekening moet worden gehouden met bestaande vergunningvrije bouw- en gebruiksmogelijkheden (artikelen 3:2 en 3:46 Awb). Appellanten die gestelde gebreken in een herstelbesluit niet onderbouwen, lopen het risico dat hun beroep van rechtswege ongegrond wordt verklaard.
Praktische impact
Voor appellanten betekent de uitkomst dat het oorspronkelijke bestemmingsplan is vernietigd, maar het herstelbesluit standhoudt; zij ontvangen wel een proceskostenvergoeding van € 2.335,00. De gemeente Zuidplas moet het herstelbesluit als geldig bestemmingsplan uitvoeren.
Onderwerp-impact
In ruimtelijke ordeningsprocedures onderstreept deze uitspraak het belang van het meewegen van vergunningvrije mogelijkheden bij planvaststelling en de noodzaak voor appellanten om bezwaren tegen herstelbesluiten concreet te onderbouwen.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State uitspraak gedaan over het bestemmingsplan 'Verzamelplan Zuidplas 2023' van de gemeente Zuidplas. Appellanten hadden beroep ingesteld omdat de gemeenteraad bij de vaststelling van het plan onvoldoende rekening had gehouden met de vergunningvrije bouw- en gebruiksmogelijkheden op hun percelen aan [locatie 1] en [locatie 2]. Hierdoor was niet uitgesloten dat hun bedrijfsvoering door het plan zou worden beperkt. In een eerdere tussenuitspraak had de Afdeling al vastgesteld dat het plan op dit punt gebrekkig was en in strijd met de zorgvuldigheids- en motiveringsplicht van artikelen 3:2 en 3:46 van de Algemene wet bestuursrecht. Het beroep tegen het oorspronkelijke besluit van 5 september 2023 is dan ook gegrond verklaard en dit besluit is vernietigd. Naar aanleiding van de tussenuitspraak heeft de gemeenteraad op 21 april 2026 een herstelbesluit genomen. Daarin is onder meer aan een gedeelte van de percelen de bestemming 'Tuin' toegekend en zijn de planregels en verbeelding aangepast. Op grond van artikel 6:19, eerste lid, Awb maakt dit herstelbesluit automatisch deel uit van het geding. Appellanten hebben in hun zienswijze gesteld dat het herstelbesluit nog steeds gebreken bevatte, onder meer wat betreft de beperking van het gebruik van tuinen door bewoners. De Afdeling oordeelt echter dat appellanten deze bezwaren niet concreet hebben onderbouwd, ondanks de hen geboden gelegenheid. De enkele, niet nader toegelichte stelling dat tuingebruik beperkt zou worden, volstaat niet. Het beroep van rechtswege tegen het herstelbesluit is daarom ongegrond verklaard. De gemeenteraad van Zuidplas is wel veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van appellanten tot een bedrag van € 2.335,00. De uitspraak benadrukt zowel de verplichting van planwetgevers om vergunningvrije mogelijkheden mee te wegen, als de stelplicht van appellanten bij bezwaren tegen herstelbesluiten.