Hoger beroep grensdetentie ongegrond verklaard door RvS
ECLI:NL:RVS:2026:6396, Raad van State, 02-11-2026, BRS.26.005102
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 11 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.
Kern van de zaak
Een vreemdeling in grensdetentie stelde hoger beroep in bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank. De zaak draaide om de rechtmatigheid van de grensdetentie en de zogeheten lichter-middel-beoordeling. De vreemdeling werd bijgestaan door een advocaat en vocht de bewaring aan.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Doorslaggevend is dat het hogerberoepschrift geen rechtsvragen bevat die in het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden, en dat de Afdeling ook ambtshalve geen reden ziet de grensdetentie onrechtmatig te achten.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000 zonder nieuwe rechtsvragen; de Afdeling verwijst expliciet naar een eerdere uitspraak van september 2026 die de relevante rechtsvraag reeds heeft beantwoord.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000: verkorte afdoening zonder nadere motivering toegestaan omdat geen relevante rechtsvragen spelen
- 2De rechtsvraag over de omvang van de lichter-middel-beoordeling in grensdetentiezaken is reeds beantwoord in RvS 2 september 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5077)
- 3Geen aanleiding voor prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie over Unierechtelijke bepalingen, in lijn met HvJEU Remling (C-2026:243)
- 4Ambtshalve toetsing door de Afdeling levert geen grond op voor onrechtmatigverklaring van de grensdetentie
- 5Geen proceskostenveroordeling voor de minister
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de bestaande lijn van de Afdeling inzake de lichter-middel-beoordeling in grensdetentiezaken en de toepasselijkheid van de verkorte motiveringsplicht ex artikel 91 lid 2 Vw 2000. Er worden geen nieuwe rechtsvragen gesteld of beantwoord.
Praktische impact
Voor de vreemdeling betekent de bevestiging van de rechtbankuitspraak dat de grensdetentie rechtmatig wordt geacht en dat geen proceskosten worden vergoed. De uitspraak biedt geen soelaas voor de betrokkene.
Onderwerp-impact
In vreemdelingrechtelijke grensdetentiezaken bevestigt deze uitspraak dat de Afdeling de eerder uitgezette koers volgt en geen aanleiding ziet voor prejudiciële verwijzing naar het Hof van Justitie over de grenzen van de lichter-middel-beoordeling.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 2 november 2026 uitspraak gedaan in hoger beroep over de rechtmatigheid van een grensdetentie. De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. J.E. Groenenberg, stelde hoger beroep in tegen een uitspraak van de rechtbank waarin de grensdetentie rechtmatig was bevonden. De kern van het hoger beroep betrof de omvang van de zogeheten lichter-middel-beoordeling in grensdetentiezaken, een rechtsvraag over de wijze waarop de overheid moet beoordelen of een minder ingrijpend alternatief voor bewaring beschikbaar is. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard met een verkorte motivering op grond van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Dit artikellid staat de Afdeling toe een hogerberoepschrift zonder nadere motivering af te doen wanneer dit geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. Dat was hier het geval: de rechtsvraag over de lichter-middel-beoordeling in grensdetentiezaken was al beantwoord in een eerdere uitspraak van 2 september 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5077). De Afdeling zag in de onderhavige zaak geen aanleiding om daarvan af te wijken. Voorts stelde de Afdeling vast dat er geen Unierechtelijke vragen aan de orde zijn die prejudiciële verwijzing naar het Hof van Justitie rechtvaardigen, mede in het licht van het arrest Remling van 24 maart 2026. Ook ambtshalve zag de Afdeling geen grond om de grensdetentie onrechtmatig te achten. De uitspraak van de rechtbank wordt daarom bevestigd en de minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak heeft weinig zelfstandige precedentwerking en is een bevestiging van de bestaande jurisprudentielijn.