Raad van State: Woo-verzoek raadslid deels gegrond verklaard
ECLI:NL:RVS:2026:6328, Raad van State, 28-10-2026, 202505652/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 30 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Veldhoven het verzoek van [appellant] om verstrekking van documenten op grond van artikel 5.5 van de Wet open overheid (Woo) gedeeltelijk ingewilligd. Tijdens de raadsvergadering van 8 februari 2022 heeft wethouder V. van Wieren - Kraayvanger een verklaring namens het zogenoemde wethouderscollectief naar buiten gebracht over uitspraken die [appellant] gedaan zou hebben. Deze uitspraken zijn volgens het wethouderscollectief door [appellant] in de periode tussen maart 2018 en 8 februari 2022 gedaan. Op 18 september 2023 heeft [appellant] op grond van artikel 42 van het Reglement van Orde hierover schriftelijke vragen aan het college gesteld. Het college heeft haar bij brief van 17 oktober 2023 laten weten niet inhoudelijk op haar brief te reageren. [appellant] heeft daarna, op 27 oktober 2023, een Woo-verzoek ingediend bij het college waarbij zij heeft verzocht om kopieën van de volgende documenten:
Kern van de zaak
Raadslid [appellant] diende een Woo-verzoek in bij het college van B&W van Veldhoven naar aanleiding van een publieke verklaring van een wethouderscollectief over haar gedrag. Het college weigerde grotendeels te reageren en maakte slechts vijf documenten openbaar. Het raadslid ging in bezwaar, beroep en hoger beroep.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart het hoger beroep gegrond en vernietigt de uitspraak van de rechtbank gedeeltelijk, namelijk voor zover het de proceskostenveroordeling betreft (€ 1.814,00). Het college wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten in beroep en hoger beroep. De overige oordelen van de rechtbank worden bevestigd.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen bestaande Woo-jurisprudentie en betreft een gemeentelijke zaak met beperkte precedentwerking. Het geschilpunt is grotendeels procedureel en de inhoudelijke rechtsvragen zijn niet vernieuwend.
Belangrijkste punten
- 1Het college mocht de uitbreiding van het Woo-verzoek in bezwaar buiten beschouwing laten, omdat een Woo-verzoek niet in de bezwaarfase kan worden uitgebreid.
- 2Reeds openbaar beschikbare informatie valt buiten de reikwijdte van de Woo, zodat documenten onder punten 1 en 2 niet hoefden te worden verstrekt.
- 3Het college maakte vijf documenten openbaar, met uitzondering van persoonsgegevens op grond van artikel 5.1, tweede lid, aanhef en onder e, Woo.
- 4De Raad van State vernietigt uitsluitend het proceskostenonderdeel van de einduitspraak van de rechtbank van 24 september 2025.
- 5Het college wordt alsnog veroordeeld in de proceskosten voor zowel beroep als hoger beroep.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een Woo-verzoek niet in de bezwaarfase kan worden uitgebreid en dat reeds openbare informatie buiten het bereik van de Woo valt. De correctie van de proceskostenveroordeling illustreert de toetsende rol van de Afdeling op dit formele punt.
Praktische impact
Het raadslid krijgt geen aanvullende documenten verstrekt boven hetgeen het college al openbaar had gemaakt, maar ontvangt wel een volledige proceskostenvergoeding. Het college van Veldhoven moet alsnog de proceskosten in beroep en hoger beroep voldoen.
Onderwerp-impact
Voor lokale overheden onderstreept deze zaak het belang van een zorgvuldige afhandeling van Woo-verzoeken van politieke ambtsdragers, en de beperkte mogelijkheden om verzoeken in bezwaar uit te breiden.
Samenvatting
Dit hoger beroep bij de Raad van State betreft een Woo-geschil tussen raadslid [appellant] en het college van burgemeester en wethouders van Veldhoven. Het conflict is ontstaan na een publieke verklaring van een wethouderscollectief tijdens de raadsvergadering van 8 februari 2022, waarin uitspraken van het raadslid uit de periode 2018–2022 aan de orde werden gesteld. Het raadslid verzocht het college schriftelijke vragen te beantwoorden, maar ontving geen inhoudelijke reactie. Zij diende vervolgens een Woo-verzoek in voor drie categorieën documenten: verspreide beschadigende informatie via sociale media en persberichten, ongefundeerde beschuldigingen aan collega's, en een overzicht van gesprekken die het wethouderscollectief met haar zou hebben gevoerd. Het college maakte vijf documenten openbaar, maar stelde dat de eerste twee categorieën al openbare informatie betroffen waarop de Woo niet van toepassing is. Tevens weigerde het college de uitbreiding van het verzoek in de bezwaarfase in behandeling te nemen. De rechtbank Oost-Brabant bevestigde deze standpunten in een tussenuitspraak en einduitspraak, maar veroordeelde het college in de proceskosten tot een bedrag van € 1.814,00. De Raad van State bevestigt in hoger beroep dat het college de uitbreiding van het Woo-verzoek in bezwaar buiten beschouwing mocht laten, en dat reeds openbaar beschikbare informatie niet onder de Woo valt. De Afdeling vernietigt echter de proceskostenveroordeling van de einduitspraak en legt het college een correcte veroordeling op in de proceskosten van zowel beroep als hoger beroep. De uitspraak is daarmee overwegend procedureel van aard en bevestigt bestaande uitgangspunten over de reikwijdte van de Woo en de grenzen van het bezwaarrecht.