Milieuparkeervergunning geweigerd ondanks laadprobleem elektrische auto
ECLI:NL:RVS:2026:6324, Raad van State, 28-10-2026, 202504661/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 19 augustus 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellant] voor een milieuparkeervergunning voor bewoners afgewezen. [appellant] woont in het centrum van Amsterdam, in deelvergunninggebied Centrum-1a. Hij heeft op 25 juli 2023 een milieuparkeervergunning aangevraagd om zijn elektrische auto te kunnen parkeren op de straat aan een laadfaciliteit. In dit gebied wordt ingevolge de Parkeerverordening 2013 maximaal één milieuparkeervergunning aan bewoners verleend, als de bewoner niet beschikt over een stallingsplaats. [appellant] beschikt over een stallingsplaats in een garage bij zijn woning. Het college heeft de aanvraag voor de milieuparkeervergunning daarom afgewezen. [appellant] is het hier niet mee eens omdat zijn stallingsplaats niet geschikt is voor een elektrische auto. Zijn auto kan op die plaats namelijk niet worden opgeladen, omdat er geen laadfaciliteit is. Hierdoor kan [appellant] alleen ergens anders opladen, met extra kosten en tijd tot gevolg.
Kern van de zaak
Een Amsterdamse bewoner met een elektrische auto vroeg een milieuparkeervergunning aan om op straat bij een laadfaciliteit te kunnen parkeren. Hij beschikt over een stallingsplaats in een garage, maar daar is geen laadfaciliteit aanwezig. Het college weigerde de vergunning omdat hij formeel over een stallingsplaats beschikt.
Beslissing van de rechter
De Raad van State behandelt het hoger beroep van appellant tegen de uitspraak van de rechtbank, die de weigering van de milieuparkeervergunning in stand liet. De doorslaggevende reden is dat de Parkeerverordening 2013 geen laadmogelijkheid vereist als onderdeel van de begripsbepaling van 'stallingsplaats', en het college geen beoordelingsruimte heeft bij toepassing van deze dwingendrechtelijke bepalingen. De uitspraak is op basis van de beschikbare tekst onvolledig, waardoor de uiteindelijke beslissing van de Raad van State niet met zekerheid kan worden vastgesteld.
Impactscore
LaagDe zaak betreft de toepassing van lokaal Amsterdams parkeerbeleid op een individueel geval en heeft beperkte precedentwerking buiten de specifieke verordening; de uitspraak is bovendien onvolledig beschikbaar, waardoor de definitieve beslissing van de Raad van State niet vaststaat.
Belangrijkste punten
- 1De Parkeerverordening 2013 stelt als voorwaarde voor een milieuparkeervergunning dat de bewoner geen stallingsplaats heeft; een laadmogelijkheid is geen onderdeel van deze definitie.
- 2Het college heeft geen beoordelingsruimte bij de toepassing van de dwingendrechtelijke bepalingen van de Parkeerverordening.
- 3De hardheidsclausule wordt strikt toegepast en geldt alleen bij omstandigheden die de wetgever niet kon voorzien of bij schrijnende situaties.
- 4Het feit dat een stallingsplaats geen laadfaciliteit heeft, kwalificeert volgens de rechtbank niet als zodanig uitzonderlijk dat de hardheidsclausule moet worden toegepast.
- 5Het beleid van Amsterdam is gericht op regulering van autogebruik in de stad, wat de strikte toepassing van uitzonderingsclausules ondersteunt.
Impactanalyse
Juridische impact
Deze zaak verduidelijkt dat de begripsbepaling van 'stallingsplaats' in de Amsterdamse Parkeerverordening 2013 functioneel wordt uitgelegd (parkeren) zonder dat laadinfrastructuur vereist is, hetgeen gevolgen heeft voor vergelijkbare aanvragen. De strikte toepassing van de hardheidsclausule bevestigt dat de overgang naar elektrisch rijden op zichzelf onvoldoende grond is voor een uitzondering.
Praktische impact
Eigenaren van elektrische auto's in Amsterdam met een stallingsplaats zonder laadmogelijkheid kunnen geen milieuparkeervergunning krijgen, wat hen dwingt elders te laden met bijkomende kosten en tijdverlies. Dit kan drempels opwerpen voor elektrisch rijden in dichtbebouwde stedelijke gebieden met beperkte laadinfrastructuur in privéparkeergarages.
Onderwerp-impact
De uitspraak raakt de praktijk van gemeentelijk parkeerbeleid in relatie tot de verduurzaming van mobiliteit; gemeenten die parkeerbeleid hanteren zonder rekening te houden met laadinfrastructuur kunnen elektrische rijders feitelijk benadelen ondanks bestaande stallingsplaatsen.
Samenvatting
Deze zaak draait om een Amsterdamse bewoner die een milieuparkeervergunning aanvroeg voor zijn elektrische auto, zodat hij op straat bij een openbare laadfaciliteit kon parkeren. Zijn aanvraag werd afgewezen door het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam, omdat hij beschikt over een stallingsplaats in een nabijgelegen garage. Onder de Parkeerverordening 2013 komt een bewoner alleen in aanmerking voor een milieuparkeervergunning als hij niet over een stallingsplaats beschikt. Appellant betoogde dat zijn stallingsplaats feitelijk ongeschikt is voor een elektrische auto, nu er geen laadfaciliteit aanwezig is. Hierdoor moet hij zijn auto elders opladen, wat extra kosten en tijdverlies meebrengt. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. Zij overwoog dat de begripsomschrijving van 'stallingsplaats' in de Parkeerverordening geen laadmogelijkheid vereist, en dat de bepalingen dwingendrechtelijk van aard zijn, zodat het college geen beoordelingsruimte heeft. Tevens oordeelde de rechtbank dat het college redelijkerwijs heeft kunnen besluiten geen toepassing te geven aan de hardheidsclausule. Het Amsterdamse beleid is gericht op beperking van autogebruik in de stad, en de hardheidsclausule wordt strikt gehanteerd: alleen bij situaties die de regelgever niet kon voorzien of bij schrijnende omstandigheden kan worden afgeweken. Appellant ging in hoger beroep bij de Raad van State. De beschikbare tekst van de uitspraak is onvolledig, waardoor de definitieve beslissing van de Raad van State niet met zekerheid kan worden weergegeven. Op basis van de beschikbare overwegingen staat centraal de vraag of het ontbreken van een laadvoorziening bij een bestaande stallingsplaats reden kan zijn voor verlening van een milieuparkeervergunning dan wel toepassing van de hardheidsclausule. De zaak illustreert de spanning tussen bestaand parkeerbeleid en de toenemende behoefte aan laadinfrastructuur voor elektrische voertuigen.