Hoger beroep COA-zaak niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding
ECLI:NL:RVS:2026:6289, Raad van State, 29-10-2026, BRS.26.004516
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 24 december 2024 heeft het COA (het Centraal Orgaan opvang asielzoekers) aan appellant een ROV-3-maatregel opgelegd. Die maatregel houdt in dat voor de duur van vier weken € 14,47 per week wordt ingehouden van het aan appellant op de voet van de Regeling verstrekkingen asielzoekers en andere categorieën vreemdelingen 2005 toegekende leefgeld.
Kern van de zaak
Een appellant heeft hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak waarbij zijn beroep ongegrond was verklaard in een zaak waarbij het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers) betrokken was. Het hogerberoepschrift werd te laat ingediend bij de Raad van State.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard omdat het hogerberoepschrift na de termijn van 25 september 2025 is ingediend. Appellant heeft geen redenen aangevoerd waarom het hoger beroep desondanks in behandeling zou moeten worden genomen, zodat verschoonbaarheid niet kon worden beoordeeld.
Impactscore
LaagHet betreft een puur formele, enkelvoudige afdoening op termijnoverschrijding zonder inhoudelijke rechtsvraag; de uitkomst is volledig in lijn met vaste jurisprudentie en heeft geen precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1De hogerberoepstermijn eindigde op 25 september 2025; het beroepschrift werd later ingediend.
- 2Appellant heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid de termijnoverschrijding te verontschuldigen.
- 3Zonder tijdige indiening of verschoonbare reden is niet-ontvankelijkheid dwingend.
- 4Het COA hoeft geen proceskosten te vergoeden.
- 5De zaak is door een enkelvoudige kamer afgedaan, wat wijst op een niet-inhoudelijk, formeel afdoeningsmoment.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte handhaving van hogerberoepstermijnen in het bestuursrecht: zonder tijdige indiening én zonder verschoonbare reden volgt niet-ontvankelijkheid zonder inhoudelijke beoordeling.
Praktische impact
Appellant verliest definitief de mogelijkheid om zijn zaak inhoudelijk te laten beoordelen door de Raad van State; de eerdere ongegrondverklaring staat daarmee onherroepelijk vast.
Onderwerp-impact
In COA-gerelateerde zaken (doorgaans opvang of verstrekkingen aan asielzoekers) onderstreept dit het belang van tijdige rechtsbijstand en termijnbewaking voor kwetsbare procespartijen.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 29 oktober 2026 uitspraak gedaan in een hoger beroepsprocedure waarbij het COA verweerder was. De appellant had eerder beroep ingesteld tegen een besluit van het COA, maar de rechtbank had dat beroep ongegrond verklaard. Vervolgens stelde appellant hoger beroep in bij de Raad van State. De centrale juridische vraag was of dit hoger beroep ontvankelijk was, gelet op de ingediende termijn. De afdeling stelt vast dat de termijn voor het instellen van hoger beroep eindigde op 25 september 2025 en dat het hogerberoepschrift pas daarna bij de Raad van State is binnengekomen. Ingevolge het bestuursprocesrecht geldt een fatale termijn voor het instellen van hoger beroep; wordt deze termijn overschreden, dan is niet-ontvankelijkheid in beginsel het gevolg. Er bestaat een uitzondering indien de termijnoverschrijding verschoonbaar is, maar appellant heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om redenen aan te voeren die zouden kunnen rechtvaardigen dat het hoger beroep toch in behandeling wordt genomen. Nu zowel de tijdige indiening als een verontschuldiging ontbreken, laat de wet de Afdeling geen ruimte voor een inhoudelijke beoordeling. Het hoger beroep wordt dan ook niet-ontvankelijk verklaard. Het COA hoeft geen proceskosten te vergoeden, aangezien appellant in het ongelijk wordt gesteld op formele gronden. De uitspraak is gedaan door een enkelvoudige kamer, wat bevestigt dat het om een standaard formele afdoening gaat zonder inhoudelijk gewicht. De zaak illustreert het belang van strakke termijnbewaking in het bestuursrechtelijk hoger beroep, zeker voor procespartijen die mogelijk niet over adequate rechtsbijstand beschikken.